1. ۱ایا صبا برسان تحفهٔ درود و سلامز کمترین خلایق به بهترین انام / پناه ملک و ملل پاسبان دین و دول / جهان علم و عمل کاشف حلال و حرام / سمی صدر رسل هادی جمیع سبل / سر رئوس امم تاج تارک اسلام / خدایگان صدور جهان که در آفاق / صدارت از شرفش در تفاخر است مدام / بگو ولی به زبانی کزو اثر بارد / که ای جلال تو را جلوه در لباس دوام / غلام بی بدلت محتشم که خواند اول / بر آسمان ملکش زیب و زینت ایام / بر او زمین وسیع آخر آن چنان شد تنگ / که گشت شیرهٔ جان در تنش فشرده تمام / نه پای راه نوردی که در گشایش کار / ره امید به دستش دهد گشایش کام / نه یک سرو تن فردی که سوی حاتم طی / کند به کبر نگاه و کند به ناز خرام / اگر چه گه گهش از شاخسار این دولت / سبک بهاثمری تازه می‌کند لب و کام / ولی ز گلشن جود شهش ز بخت زبون / نسیم لطف تمامی نمی‌رسد به مشام / که چون دهد به تنعم دماغ را ترطیب / شود ز فیض پذیرای صد هزار الهام / درین زمان که غم انگیز گشتنش می‌کرد / زمانه بادهٔ عیشی که ریختش درجام / همان رحیق روان کلام مولی بود / که بود هم طرب آغاز و هم نشاط انجام / کلام نی که زلالی بدیع سلسله‌ای / طراز دوش امم گوشوار گوش گرام / زهر دوا و مصرع آن گشته از فصاحت باز / دری جدید به روی دل ذوی الافهام / به مرده خضر کلامش چو داد آب حیات / حدیث زیره و کرمان ز کلک خوش ارقام / چنان نمود که شیرین تکلمان ظریف / نبات را به تکلف نهند حنظل نام / ز فیض ابر مقالت چو مستفیض شدند / به قدر جوهر ادراک خود خواص و عوام / ز سرزمین فصاحت روایح گلها / بسیط روی زمین را فرو گرفت تمام / در آن خجسته زمین هر غزل غزالی بود / به طبع مستمع از مردم آشنائی و رام / در آستین بودش دست صنع هر که ز لفظ / لباس برقد معنی برد به این اندام / بزرگوارا دارم دلی و صد امید / جهان مدارا دارم لبی و صد پیغام / که هست از مدد منعم غنی و قدیر / کریم عام کرم واهب جمیع مرام / بلای فقر درین عهد در تزلزل صرف / صلای جود درین دور در ترقی تام / مرا به طبع ز اشباه خود تفاوت خاص / تو را ز لطف به امثال من توجه عام / بود بعید که عرش مکان من نرسد / در ارتفاع به فرش مقام هیچکدام / ازین بعیدتر این کاندرین بساط وسیع / مهام را به ید قدرت شهیست زمام / که در نوازش و دریادلی و زربخشی / هزار حاتمش از روی نسبت است غلام / مضیق است زمان ای زمان مزین ساز / صحیفهٔ سخنت را به مهر ختم کلام / برای دولت دیر انتقال تا یابد / دعا به ذکر ثبات و دوام استحکام / ز پایداری اقبال باد مستحکم / صدارتت به ثبات و جلالتت به دوام