در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
محتشم کاشانی
محتشم کاشانی
۹۰۵–۹۹۶ ق.کاشان
کمالالدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمالالدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیهای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعهای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
جستجو در آثار محتشم کاشانی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۶۶۵ اثر
۱
شمارهٔ ۱
من و دیدن رقیبان هوسناک تو را • رو که تا دم زدهام سوختهام پاک تو را
۲
شمارهٔ ۲
ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا • دلگران از هستیم مپسند دلدار مرا
۳
شمارهٔ ۳
من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا • ورنه شهبازی ز چنگت میکشد بیرون مرا
۴
شمارهٔ ۴
عشقت زهم برآورد یاران مهربان را • از همچو مرگ بگسست پیوند جسم و جان را
۵
شمارهٔ ۵
چون پیش یار قید و رهائی برابر است • آن جا اگر روی و گر آئی برابر است
۶
شمارهٔ ۶
دلم که بیتو لگدکوب محنت و الم است • خمیرمایهٔ چندین هزار درد و غم است
۷
شمارهٔ ۷
در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست • صد رشک تا سبب نیست با خود درین صدد کیست
۸
شمارهٔ ۸
به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت • به این امید من هم چند روزی رفتم از کویت
۹
شمارهٔ ۹
نمیگفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت • نمیگفتم که خواهد بست همت رختم از کویت
۱۰
شمارهٔ ۱۰
آن که چشمت را ز خواب ناز بیداری نداد • دلبری دادت بقدر ناز ودلداری نداد
۱۱
شمارهٔ ۱۱
یارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد • گیرد بلا کناری عشق از میان برافتد
۱۲
شمارهٔ ۱۲
بخت چون بر نقد دولت سکهٔ اقبال زد • هم شب شاهی در درویش فرخ فال زد
۱۳
شمارهٔ ۱۳
الهی تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد • به کام عشق بازان شاه حسنت کامران باشد
۱۴
شمارهٔ ۱۴
مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد • که از غروب و طلوعش دو شهر زیر و زبر شد
۱۵
شمارهٔ ۱۵
ساربانا پرشتابان بار ازین منزل مبند • بس خرابم من یک امروز دگر محمل مبند
۱۶
شمارهٔ ۱۶
تبارک الله ازین پادشاه وش صنمی • که مردمش ز بت خود عزیزتر دانند
۱۷
شمارهٔ ۱۷
حسن تو چند زینت هر انجمن بود • روی تو چند آینهٔ مرد و زن بود
۱۸
شمارهٔ ۱۸
آزردهام به شکوه دل دلستان خود • کو تیغ که انتقام کشم از زبان خود
۱۹
شمارهٔ ۱۹
دل میشود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود • امروز هم شد اندکی فردا ندانم چون شود
۲۰
شمارهٔ ۲۰
شعلهٔ حسن تو بالاتر ازین میباید • برق این شعله هویداتر ازین میباید
دربارهی محتشم کاشانی
کمالالدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمالالدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیهای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعهای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
۹۷۲
شعر در دیوان
۶۶۵
غزلیات
۸۱
قصاید
۸۵
رباعیات