1. ۱بر دوش حاملان فلک باد پایداربرجیس وار هودج بلقیس کامکار / مریم عفاف فاطمه ناموس کش سپهر / خواندست پادشاه خوانین روزگار / مخدومهٔ جهان که اگر ننهد آسمان / بر رای او مدار نیابد جهان قرار / تاج سر زمان که زمین حریم او / فرسوده شد ز ناصیهٔ شاه و شهریار / تا کار آفتاب بود سایه گستری / گسترده باد بر سر او ظل کردگار / ای شمسهٔ جهان که جهان آفرین تو را / بر هرچه اختیار کنی داده اختیار / دارم طویل عرضه‌ای اما به خدمتت / خواهم نمود عرض به عنوان اختصار / شش سال شد که راتبه من شدست هشت / در دفتر عنایت نواب نامدار / اما نداده‌ام من زار از دو سال پیش / دردسر سگان در آن جهان مدار / از بس که بوده‌ام ز عطاهاش منفعل / از بس که بوده‌ام ز کرم‌هاش شرمسار / حاصل که از تکاهل من بوده این فتور / نی از درنگ بخشش آن حاتم اشتهار / حقا که گر چنین بشدی جان گداز من / این فقر خانه سوز کزو مرد راست عار / جنبش نکردی از پی خواهش زبان من / گر آتشم زبانه زدی از دل فکار / حالا که ناامیدم ازین بخت بی‌هنر / وز لطف پروندهٔ خویشم امیدوار / آن زهرهٔ سپهر شرف گر مدد کند / گردون کند خزاین زر بر سرم نثار / تا پایهٔ سپهر بود زیر طاق عرش / بادا بنای جاه تو را پایهٔ استوار