1. ۱بیماریی به پای حضورم شکسته خارکز رهگذار عافیتم برده بر کنار / برتافته‌ست ضعف چنان دست قوتم / کز سر نهادنم به زمین هم گذشته کار / جسمم که گرد راه عیادت نقاب اوست / پامال عالمی شده چون خاک رهگذار / نیلوفر ریاض ریاضت رخ من است / از سیلی که می‌خورم از دست روزگار / هرگز ز هم نمی‌گسلد کاروان لعل / زان قطره‌ها که بر رخ من می‌شود قطار / دست فلک ز رشتهٔ تدبیر تافتن / دامان من به جیب زمین بسته استوار / تدبیر این که پیش عزیزان مصر جود / خود را نسازم از سبکیها ذلیل و خوار / واندر فضای عالم علوی به طعمه‌ای / شهباز همتم نکند پستی اختیار / با آن کزین سکون قوی لنگرم ز کوه / سنگین‌تر است کفه میزان اعتبار / غبنی است بس گرانم از این رهگذر که نیست / پایم روان به درگه نواب نامدار / سلطان کامکار محمد امین که هست / نازان به آفریدن او آفریدگار / آن قبلهٔ امم که به تنگ است سده‌اش / از اختلاط ناصیهٔ شاه و شهریار / وان قلزم کرم که کشیده ز ساحلش / تا سقف عرش بر سر هم در شاه‌وار / گشت از صلای موهبتش گوشها گران / وز حمل بار مکرمتش دوشها فکار / در کلک صنع صانع او عز شانه / هر دقتی که بوده در او گشته آشکار / دارم گمان که خالق مخلوق آفرین / کرده در آفریدنش اظهار اقتدار / عکس جمال او به جمادات اگر فتد / بر دلبری مدار نهد صورت جدار / ذرات خاک پاش شمارند اگر به فرض / مه در حساب ناید و خورشید در شمار / آهو شکاری از سگ آن نامجو مجو / کز مردمی سگان ویند آدمی شکار / امرش به سیر گوی زمین حکم اگر کند / بی دست و پا فتد بره از روی اضطرار / نهیش به روی سیل نگون دست اگر نهد / پس خم زنان رود به عقب تا به کوهسار / بر رخش گرم جوش ببین گر ندیده‌ای / کانسان ز اقتدار بود اژدها سوار / از هم بپاشد و تل خاکستری شود / بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار / هست از برای سوختن خرمن عدو / کافی ز آتش غضبش گرمی شرار / ای مالک رقاب ملوک سخن که هست / بر مدحت تو سلسلهٔ نظم را مدار / هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم / بر کشت دولت تو ز شعر است رشحه بار / مقصود ومدعای من اما ز مدح تو / اینست این که نام تو سلطان نامدار / زیب کلام و زینت دیوان من شود / گوش قوای مدرکه را نیز گوشوار / هر نقطه هم شود ز سوادش به هند و روم / داغ دل هزار خدیو بزرگوار / زین لاف و دعوی احسن و اولاست محتشم / خاموش گشتن و به دعا کردن اختصار / تا نام داوران به دواوین شود رقم / وز خوش کلامی شعرا یابد اشتهار / از نام آن سپهر امارت کلام من / مشهور شرق و غرب بود آفتاب‌وار