1. ۱چرخ را باز مه روی تو حیران داردکه مه یک‌شنبه انگشت به دندان دارد
2. ۲حاجبت کرده بزه قوس نکوئی و هلالسر به زانوی حجاب از اثر آن دارد
3. ۳در شفق نیست مه نو که دگر ساقی دورجام لبریز به کف از می رخشان دارد
4. ۴برمه عید نخواهم نظر کس که تمامصورت دایره غبغب جانان دارد
5. ۵شب عید است و دگر شاطر گردان ز هلالکشتی نقره به دست از پی دوران دارد
6. ۶سزد ار سیم کواکب دهدش دور که اوسمت شاطری آصف دوران دارد
7. ۷صاحب سیف و قلم کز قلم و سیفش خصمهمچو مریخ و عطارد تن بی‌جان دارد
8. ۸مرکز دایرهٔ ملک ابوالقاسم بیککه ز آصف صفتی عز سلیمان دارد
9. ۹آن که از عین شرف نقطهٔ نوک قلمشفخر بر مردمک دیدهٔ اعیان دارد
10. ۱۰و آن که از فرط عطا رشحهٔ کلک کرمشطعنه بر موهبت قلزم و عمان دارد
11. ۱۱مدعی دارد از آن آه ز دستش که به دستخامهٔ داوری و خاتم فرمان دارد
12. ۱۲بحر الطاف وی آن قلزم گوهرخیز استکه در آن عدد ریگ بیابان دارد
13. ۱۳دجلهٔ همتش آن بحر سحاب‌انگیز استکه گوهر بیشتر از قطرهٔ باران دارد
14. ۱۴ای قدر قدر قضا رتبه که معمار ازلعالمی را ز وجود تو به سامان دارد
15. ۱۵توئی آن شمع فلک بزم ملک پروانهکه جهانی ز تو پروانهٔ احسان دارد
16. ۱۶رشحهٔ کلک درو سلک تو روحیست روانکه ترشح ز سرچشمهٔ حیوان دارد
17. ۱۷قصر قدر تو بنائیست که یک ایوانشوسعت عرصهٔ این کاخ نه ایوان دارد
18. ۱۸بام ایوان تو عرشیست که هر کنگره‌اشصد کتک دار بسان مه و کیوان دارد
19. ۱۹فلک آراسته نه خر گه والا که در آنوالئی همچو تو بنشیند و دیوان دارد
20. ۲۰آصفا تا شده‌ای واسطهٔ عزت مندشمن اعراض ازین واسطه چندان دارد
21. ۲۱که اگر شق شود از غم چو قلم نیست محالو گر از غصه چو نالی شود امکان دارد
22. ۲۲تا به ذیل کرمت دست توسل زده‌امسیل اشک از مژه‌اش سر به گریبان دارد
23. ۲۳جگر حرب ندارد بمن اما ز حسدپاره پارهٔ جگری بر سر مژگان دارد
24. ۲۴محتشم را که خرد داشته بر مداحیسبب اینست که ممدوح سخندان دارد
25. ۲۵نیست در بند زر و سیم که از نقد سخنیک جهان گنج نهان در دل ویران دارد
26. ۲۶در مدیح تو که نامت شرف دیوان‌هاستاهتمام از پی آرایش دیوان دارد
27. ۲۷تا به دریای هوا کشتی زرین هلالگذر از گردش این گنبد گردان دارد
28. ۲۸کشتی جاه تو را فیض دعای فقراسالم از تفرقه و امن ز طوفان دارد