1. ۱دهنده‌ای که به گل نکهت و به گل جان دادبه هرکس آن چه سزا بود حکمتش آن داد
2. ۲به عرش پایه عالی به فرش پایهٔ پستز روی مصلحت و رای مصلحت‌دان داد
3. ۳به دهر ظل خرد آن قدر که بود ضرورز پرتو حرکات سپهر گردان داد
4. ۴به ابر قطره چکاندن به باد قره زدنبرای نزهت دیرین سرای دوران داد
5. ۵دو کشتی متساوی اساس را در بحریکی رساند به ساحل یکی به طوفان داد
6. ۶دو سالک متشابه سلوک را در عشقیکی ز وصل بشارت یکی ز هجران داد
7. ۷هزار دایه طلب را ز حسرت افزائیرساند بر سر گنج و به کام ثعبان داد
8. ۸هزار خسته جگر را ز صبر فرمائیگداخت جان ز غم آنگه نوید جانان داد
9. ۹گدای کوچه و سلطان شهر را از عدلعدیل وار حیات و ممات یکسان داد
10. ۱۰درین مقاسمه‌اش نیز بود مصلحتیکه مسکنت به گدا سلطنت به سلطان داد
11. ۱۱زبان بسته که بد حکمتی نهفته در آنبه کمترین طبقات صنوف حیوان داد
12. ۱۲عزیز کرده زبانی که وقت قسمت فیضدریغ داشت ز جن و ملک به انسان داد
13. ۱۳به شکرین دهنان داد از سخن نمکیکه چاشنی به نباتات شکرستان داد
14. ۱۴به قد سروقدان کرد جنبشی تعلیمکه خجلت قد رعنای سرو بستان داد
15. ۱۵بر ابروان مقوس زهی ز قدرت بستکه سهم چرخ مقوس ز تیرپران داد
16. ۱۶ز باغ حسن سیه نرگسی چو چشم انگیختبه آن بلای سیه خنجری چو مژگان داد
17. ۱۷به چشمهای سیه شیوه‌ای ز ناز آموختکه هر که خواست به آن شیوه دل دهد جان داد
18. ۱۸به ناز داد سکونی که وصف نتوان کردبه عشوه طی لسانی که شرح نتوان داد
19. ۱۹به هر که لایق اسباب کامرانی بودسرور و مسند و خر گاه چتر و چوگان داد
20. ۲۰بهر که در طلب گنج لایزالی بودگلیم مختصر فقر و گنج ویران داد
21. ۲۱به هر یکی ز سلاطین به صورتی دیگربسیط عرصه‌ای اندر بساط دوران داد
22. ۲۲چو پادشاهی اقلیم صورت و معنیزیاده دید از ایشان بمیر میران داد
23. ۲۳غیاث ملت و دین کافتاب دولت اوز خاک یزد ضیا تا به عرش یزدان داد
24. ۲۴سمی والد سامی محمد عربیکه داد رونق دین و رواج ایمان داد
25. ۲۵خدایگان سلاطین که چتر سلطنتشبه سایه جای هزاران خدیو و خاقان داد
26. ۲۶بذرهٔ تربیتش کار آفتاب آموختبه مور تقویتش قدرت سلیمان داد
27. ۲۷قیام رکن جلالش که قایم ابدیستبسی مدد به قوام چهار ارکان داد
28. ۲۸نه ابر ریخت به دشت و نه بحر داد به بربه سایل آن چه کفش آشکار و پنهان داد
29. ۲۹دلش ز جوهر احیا توان گریست کریمکه هرچه مرگ ز مردم گرفت تاوان داد
30. ۳۰قضا زد آتش غیرت به مهر و ماه آن دمکه پاسبانی ایوان او به کیوان داد
31. ۳۱سپهر بر در او در مراتب خدمتنخست پایه به سلطان چهارم ایوان داد
32. ۳۲چو گشت لشگریش فارس زمانه به اوقضا ز هفت فلک هفت گونه خفتان داد
33. ۳۳پلاس پوش درش خلعت مریدی خویشبه شاه و خسرو و خاقان و خان و سلطان داد
34. ۳۴به تو شمال وی از صحن پر کواکب چرخفلک فراخور شیلان او نمکدان داد
35. ۳۵بگرد رفت هزار ازدحام حشر آن جاکه میزبان سخایش صلای مهمان داد
36. ۳۶به شرق و غرب جهان زینتی که شاه ربیعدهد ز سبزه و گل او ز سفره و خوان داد
37. ۳۷به جای سبزه زبرجد دمد ز خاک اگرتوان خواص کف او به ابر نیسان داد
38. ۳۸کرم بر اوست مسلم که آن چه وقت سؤالگذشت در دل سایل هزار چندان داد
39. ۳۹برای آن که ز طول حیات داد حضورتواند آن شه خرم دل طرب ران داد
40. ۴۰اگر زمانه کند کوتهی قضا خواهدبه بازگشت زمان گذشته فرمان داد
41. ۴۱سخای او که ز احسان به منعم و مفلسهر آنچه داد بری از فتور و نقصان داد
42. ۴۲به جیب محتشمان لعل و در به دامان ریختبه دست بی درمان سیم و زر به میان داد
43. ۴۳چو پا نهاد ز دشت عدم به ملک وجودبه جود دست برآورد و داد احسان داد
44. ۴۴فتاد زلزله در گور حاتم از غیرتچو شخص همت او رخش جود جولان داد
45. ۴۵لب صدف پر ترجیح دست او بر ابرگشوده گشت و گواهی ز بحر عمان داد
46. ۴۶به ملک مصر مگر داده باشد از یوسفازو به خطهٔ یزد آن شرف که یزدان داد
47. ۴۷ایا بلند جنابی که آستان تو رافلک گرانی قدر از جباه شاهان داد
48. ۴۸توئی ز معدلت آن کسرئی که در عهدترواج عدل از ایران اثر به توران داد
49. ۴۹تو در ممالک قدس آن شهی که مالک ملکو گر تو را ز ملایک هزار دربان داد
50. ۵۰نخست رابطه انگیزی از ولای تو کردمهیمنی که به ارواح ربط ابدان داد
51. ۵۱شکوه سنج تو را عالم ثقیل و خفیفز سطح‌های فلک کفه‌های میزان داد
52. ۵۲خدا شناس که مادون ذات واجب رابه ممکنات قرار از کمال ایقان داد
53. ۵۳تو را به دور تو بر ممکنات فایق دیدتو را به عهد تو بر کائنات رجحان داد
54. ۵۴اگر ازین فلک تیز رو سکون طلبیچو خاک بایدت از طوع تن به فرمان داد
55. ۵۵و گر برین کره آرمیده بانگ زنیبه او قرار و سکون تا به حشر نتوان داد
56. ۵۶کسی نظیر تو باشد که وضع پست و بلندبه عکس یابد اگر در زمانه سامان داد
57. ۵۷تواند از زبر و زیر کردن گیتیبه زیر هفت زمین جای این نه ایوان داد
58. ۵۸کسی عدیل تو باشد که گر به نوع دگربه پایدش نسق گرم و سرد دوران داد
59. ۵۹ز فیض قرب جنابت که کیمیا اثر استفلک به عالی و سافل خواص چندان داد
60. ۶۰که خاک رهگذر کمترین منازل یزدبدیده‌ها اثر سرمه صفاهان داد
61. ۶۱ز خاک پای سگان در تو یک ذرهبه حاصل دو جهان هر که داد ارزان داد
62. ۶۲حیات را تو اگر پاس داری اندر دهرممات را نتوان احتمال امکان داد
63. ۶۳به خصم تشنه جگر هم رساند دست تو فیضکه آبش از مطر قطره‌های باران داد
64. ۶۴ملک حشم ملکا محتشم که قادر فردز لطف بر سخنش اقتدار سحبان داد
65. ۶۵نمود ساز ز اقسام نظم قانونیکه مالش حسن و گوشمال حسان داد
66. ۶۶اگرچه از اثر بخت واژگون اکثرمقدمات ثنایش نتیجهٔ خسران داد
67. ۶۷دل تو آن محک آمد که از مراتب فردز مخزن کرمش راتب نمایان داد
68. ۶۸به حال جمعی اگر برد از سخای تو رشکولی به نعمت هر ساله رشک ایشان داد
69. ۶۹چو بود عیب گدای تو محض گیرائیز التفات تو هم نان گرفت و هم نان داد
70. ۷۰همیشه تا به کف روزگار در و گهرتوان ز موهبت بحر و کان فراوان داد
71. ۷۱ز اقتدار تواند کف به خلق جهانعطیه بیش ز بحر و زیاده از کان داد