چون فبوس بازوان درخشانش را نمی‌پیچد (101. Perché Febo non torce e non distende)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چون فبوس بازوان درخشانش را•Perché Febo non torce e non distende
2. 2گرد این گوی سرد و نمناک نمی‌پیچد و نمی‌گستراند،•d’intorn’ a questo globo freddo e molle
3. 3عامه خواستند آن خورشید را که درنمی‌یابند•le braccia sua lucenti, el vulgo volle
4. 4«شب» بنامند.•notte chiamar quel sol che non comprende.
5. 5و چنان سست است که اگر کسی•E tant’è debol, che s’alcun accende5
6. 6مشعلی کوچک برافروزد، در آن بخش•un picciol torchio, in quella parte tolle
7. 7زندگی را از شب می‌گیرد، و چنان نابخرد است•la vita dalla notte, e tant’è folle
8. 8که آتش‌گیره با آتش‌زنه آن را می‌درد و می‌شکافد.•che l’esca col fucil la squarcia e fende.
9. 9و اگر به راستی چیزی باشد،•E s’egli è pur che qualche cosa sia
10. 10به یقین دختر خورشید و زمین است؛•cert’è figlia del sol e della terra;10
11. 11زیرا یکی سایه را نگه می‌دارد و دیگری آن را می‌آفریند.•ché l’un tien l’ombra, e l’altro sol la cria.
12. 12اما هر چه باشد، هر که او را بستاید خطا می‌کند،•Ma sia che vuol, che pur chi la loda erra,
13. 13بیوه، تیره، در چنین بیمی،•vedova, scura, in tanta gelosia,
14. 14که تنها کرم شب‌تابی می‌تواند با او بجنگد.•c’una lucciola sol gli può far guerra.