با چنین بخت نیکی سزاوار بود (99. Ben mi dove' con sì felice sorte)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1با چنین بخت نیکی سزاوار بود،•Ben mi dove’ con sì felice sorte,
2. 2آنگاه که فبوس سراسر تپه را می‌سوزاند،•mentre che Febo il poggio tutto ardea,
3. 3که از زمین برخیزم، آنگاه که می‌توانستم،•levar da terra, allor quand’io potea,
4. 4با پرهای او، و مرگ را شیرین کنم.•con le suo penne, e far dolce la morte.
5. 5اکنون از من ناپدید شده است؛ و اگر گریز کم‌تندتر•Or m’è sparito; e se ’l fuggir men forte5
6. 6روزهای شاد را بیهوده به من وعده می‌داد،•de’ giorni lieti invan mi promettea,
7. 7سزاست که بر جان ناسپاس و گنهکار•ragione è ben c’all’alma ingrata e rea
8. 8مهر دست‌هایش را و آسمان درهایش را ببندد.•pietà le mani e ’l ciel chiugga le porte.
9. 9پرها برایم بال بودند و تپه نردبان،•Le penne mi furn’ale e ’l poggio scale,
10. 10فبوس چراغ پیش پایم؛ و آنگاه مرا•Febo lucerna a’ piè; né m’era allora10
11. 11مردن کمتر از شگفتی رستگاری نبود.•men salute il morir che maraviglia.
12. 12اکنون که بی‌آنها می‌میرم، جان به آسمان برنمی‌شود،•Morendo or senza, al ciel l’alma non sale,
13. 13و یادشان نیز دل را تازه نمی‌کند:•né di lor la memoria il cor ristora:
14. 14زیرا دیرهنگام و پس از زیان، کیست که پند دهد؟•ché tardi e doppo il danno, chi consiglia?