بر دیگران مهربان و تنها بر خود بی‌رحم (کرم ابریشم) (94. D'altrui pietoso e sol di sé spietato)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بر دیگران مهربان و تنها بر خود بی‌رحم•D’altrui pietoso e sol di sé spietato
2. 2جانوری خرد زاده می‌شود که با رنج و درد•nasce un vil bruto, che con pena e doglia
3. 3دست دیگران را می‌پوشاند و پوستهٔ خود را می‌کند•l’altrui man veste e la suo scorza spoglia
4. 4و تنها با مرگ می‌توان گفت که نیک‌زاده است.•e sol per morte si può dir ben nato.
5. 5کاش سرنوشتم چنین می‌خواست که سرورم را•Così volesse al mie signor mie fato5
6. 6زنده با پوستهٔ مردهٔ من بپوشاند،•vestir suo viva di mie morta spoglia,
7. 7تا، چنان‌که مار بر سنگ پوست می‌اندازد،•che, come serpe al sasso si discoglia,
8. 8تنها با مرگ بتوانم حالم را دگرگون کنم.•pur per morte potria cangiar mie stato.
9. 9ای کاش تنها پوست پشمین از آنِ من بود•O fussi sol la mie l’irsuta pelle
10. 10که، بافته از موی خویش، چنان جامه‌ای می‌سازد•che, del suo pel contesta, fa tal gonna10
11. 11که با بخت نیک چنان سینهٔ زیبایی را در بر می‌گیرد،•che con ventura stringe sì bel seno,
12. 12تا دست‌کم روز آن را داشتم؛ یا کفش‌هایی•ch’i’ l’are’ pure il giorno; o le pianelle
13. 13که برای آن پایه و ستون می‌شوند،•che fanno a quel di lor basa e colonna,
14. 14تا دست‌کم دو زمستانِ برف را بر دوش می‌کشیدم.•ch’i’ pur ne porterei duo nevi almeno.