هرچند زمان ما را وادار می‌کند و مهمیز می‌زند (92. Quantunche 'l tempo ne costringa e sproni)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هرچند زمان ما را وادار می‌کند و مهمیز می‌زند•Quantunche ’l tempo ne costringa e sproni
2. 2هر دم با جنگی بزرگ‌تر•ognor con maggior guerra
3. 3که به خاک بازگردانیم•a rendere alla terra
4. 4اندام رنجور، خسته و غریب را،•le membra afflitte, stanche e pellegrine,
5. 5هنوز پایانی ندارد•non ha per ’ncor fine5
6. 6آن که جان را اندوهگین و مرا چنین شاد می‌کند.•chi l’alma attrista e me fa così lieto.
7. 7و گویی کمتر نمی‌بخشاید•Né par che men perdoni
8. 8آن را که دلم را می‌گشاید و می‌بندد،•a chi ’l cor m’apre e serra,
9. 9در ساعت‌های نزدیک‌تر•nell’ore più vicine
10. 10و مشکوک‌تر به زندگی آرام دیگر؛•e più dubiose d’altro viver quieto;10
11. 11زیرا خطای همیشگی،•ché l’error consueto,
12. 12هرچه پیرتر می‌شوم، هر دم نیرومندتر می‌شود.•com più m’attempo, ognor più si fa forte.
13. 13ای بخت سخت من، بی‌رحم‌تر از هر بخت دیگر!•O dura mia più c’altra crudel sorte!
14. 14دیگر دیر است که این همه رنج را از من بگیری؛•Tardi orama’ puo’ tormi tanti affanni;
15. 15زیرا دلی که می‌سوزد و سال‌هاست سوخته است•c’un cor che arde e arso è già molt’anni15
16. 16بازمی‌گردد، هرچند خرد خاموشش کند،•torna, se ben l’ammorza la ragione,
17. 17دیگر نه دل، که خاکستر و زغال.•non più già cor, ma cenere e carbone.