غزلوارهٔ ۲۴۳ — هر بار که بتِ من خود را می‌نماید (243. Ognor che l'idol mio si rappresenta)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هر بار که بتِ من خود را می‌نماید•Ognor che l’idol mio si rappresenta
2. 2به چشمانِ دلم، ناتوان و نیرومند،•agli occhi del mie cor debile e forte,
3. 3میانِ این و آن، مرگ درمی‌آید،•fra l’uno e l’altro obbietto entra la morte,
4. 4و هرچه بیشتر مرا بهراساند، بیشتر آن را می‌راند.•e più ’l discaccia, se più mi spaventa.
5. 5جان، از چنین آزاری خرسند بودن را•L’alma di tale oltraggio esser contenta5
6. 6بیشتر امید دارد تا شادی از هر بختِ دیگر؛•più spera che gioir d’ogni altra sorte;
7. 7عشقِ شکست‌ناپذیر، با روشن‌ترین همراهانش،•l’invitto Amor, con suo più chiare scorte,
8. 8برای دفاع از خود سلاح برمی‌گیرد و استدلال می‌کند:•a suo difesa s’arma e s’argomenta:
9. 9می‌گوید، تنها یک بار می‌توان مرد،•Morir, dice, si può sol una volta,
10. 10و دیگر زاده نمی‌شوند؛ و آن‌که با عشقِ من می‌میرد،•né più si nasce; e chi col mie ’mor muore,10
11. 11سپس چه خواهد شد، اگر پیش از مرگ در آن مأوا دارد؟•che fie po’, s’anzi morte in quel soggiorna?
12. 12عشقِ افروخته، که جان از آن رها می‌شود،•L’acceso amor, donde vien l’alma sciolta,
13. 13اگر آهن‌ربایی برای سوزِ همانندِ خویش است،•s’è calamita al suo simile ardore,
14. 14چون زرِ پالوده در آتش، به خدا بازمی‌گردد.•com’or purgata in foco, a Dio si torna.