غزلوارهٔ ۲۳۹ — چگونه شاید، ای بانو، آن‌چه کسی می‌بیند (239. Com'esser, donna, può quel c'alcun vede)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چگونه شاید، ای بانو، آن‌چه کسی می‌بیند•Com’esser, donna, può quel c’alcun vede
2. 2به آزمونی دراز، که بیشتر دوام می‌آورد•per lunga sperïenza, che più dura
3. 3تصویرِ زنده در سنگِ کوهستانی و سخت•l’immagin viva in pietra alpestra e dura
4. 4تا سازنده‌اش، که با سال‌ها به خاکستر بازمی‌گردد؟•che ’l suo fattor, che gli anni in cener riede?
5. 5علت در برابرِ معلول خم می‌شود و واپس می‌نشیند،•La causa a l’effetto inclina e cede,5
6. 6از این‌رو طبیعت از هنر شکست می‌خورد.•onde dall’arte è vinta la natura.
7. 7من این را می‌دانم، که در پیکرتراشیِ زیبا آزموده‌ام،•I’ ’l so, che ’l pruovo in la bella scultura,
8. 8که زمان و مرگ با اثر پیمان نگه نمی‌دارند.•c’all’opra il tempo e morte non tien fede.
9. 9پس می‌توانم به هر دوی ما زندگیِ دراز ببخشم•Dunche, posso ambo noi dar lunga vita
10. 10به هر شیوه که باشد، یا با رنگ یا با سنگ،•in qual sie modo, o di colore o sasso,10
11. 11با همانندسازیِ چهرهٔ این و آنِ ما؛•di noi sembrando l’uno e l’altro volto;
12. 12چنان‌که هزار سال پس از رفتن،•sì che mill’anni dopo la partita,
13. 13دیده شود که تو چه زیبا بودی و من چه خسته،•quante voi bella fusti e quant’io lasso
14. 14و این‌که در دوست داشتنت نادان نبودم.•si veggia, e com’amarvi i’ non fu’ stolto.