غزلوارهٔ ۲۳۰ — برای آن‌که زیبایی‌های بزرگت در جهان (230. Perché tuo gran bellezze al mondo sièno)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1برای آن‌که زیبایی‌های بزرگت در جهان•Perché tuo gran bellezze al mondo sièno
2. 2در بانویی بزرگوارتر و کم‌سخت‌تر باشند،•in donna più cortese e manco dura,
3. 3دعا می‌کنم طبیعت بازپس گیرد•prego se ne ripigli la natura
4. 4همهٔ آن‌هایی را که هر دم از تو کاسته می‌شوند،•tutte quelle c’ognor ti vengon meno,
5. 5و نگه دارد تا از چهرهٔ آرام و•e serbi a riformar del tuo sereno5
6. 6الهیِ تو پیکری نجیب•e divin volto una gentil figura
7. 7از آسمان بازسازد، و پروای همیشگیِ عشق باشد•del ciel, e sia d’amor perpetua cura
8. 8که از آن دلی سرشار از لطف و مهر بسازد.•rifarne un cor di grazia e pietà pieno.
9. 9و سپس آه‌هایم را نیز نگه دارد،•E serbi poi i mie sospiri ancora,
10. 10و اشک‌های پراکنده را با هم گرد آورد•e le lacrime sparte insieme accoglia10
11. 11و به آن‌که او را دوست بدارد بار دیگر ببخشد.•e doni a chi quella ami un’altra volta.
12. 12شاید آن‌که در آن ساعت زاده شود•Forse a pietà chi nascerà in quell’ora
13. 13او را با همان دردِ من به مهر آورد،•la moverà co’ la mie propia doglia,
14. 14و لطفی که اکنون از من گرفته شده تباه نشود.•né fie persa la grazia c’or m’è tolta.