مادریگال ۱۷۳ — اگر از دلِ شاد چهره زیبا می‌شود (173. Se dal cor lieto divien bello il volto)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اگر از دلِ شاد چهره زیبا می‌شود،•Se dal cor lieto divien bello il volto,
2. 2و از دلِ اندوهگین زشت؛ و اگر بانویی سخت و زیبا•dal tristo il brutto; e se donna aspra e bella
3. 3چنین کند، کدام زن خواهد بود•il fa, chi fie ma’ quella
4. 4که برای من نسوزد چنان‌که من برای او؟•che non arda di me com’io di lei?
5. 5چون برای بازشناختنِ بسیار•Po’ c’a destinguer molto5
6. 6از ستارهٔ روشنم•dalla mie chiara stella
7. 7زیبا از زیبا، چشمانم ساخته شدند،•da bello a bel fur fatti gli occhi mei,
8. 8این زن در برابرِ خود•contr’a sé fa costei
9. 9کمتر بی‌رحم نمی‌کند که بارها•non men crudel che spesso
10. 10بگوید: «از دلِ بی‌رنگِ من چهره می‌آید.»•dichi: — Dal cor mie smorto il volto viene. — 10
11. 11زیرا اگر کسی خود را می‌سازد•Che s’altri fa se stesso,
12. 12با نقش زدنِ بانویی، در آن کس•pingendo donna, in quella
13. 13که سپس خواهد ساخت، اگر او را بی‌تسلا نگه دارد، چه خواهد کرد؟•che farà poi, se sconsolato il tiene?
14. 14پس هر دو از آن نیک بهره می‌بردند•Dunc’ambo n’arien bene
15. 15که او را با دلی شاد و چهره‌ای بی‌اشک بنگارم:•ritrarla col cor lieto e ’l viso asciutto:15
16. 16او خود را زیبا می‌کرد و مرا زشت نمی‌کرد.•sé farie bella e me non farie brutto.