ای دل بی‌رحم و تلخ و سنگدل (17. Crudele, acerbo e dispietato core)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای دل بی‌رحم و تلخ و سنگدل،•Crudele, acerbo e dispietato core,
2. 2که جامهٔ شیرینی پوشیده‌ای و سرشار از تلخی هستی،•vestito di dolcezza e d’amar pieno,
3. 3وفایت با زمان زاده می‌شود و کمتر می‌پاید•tuo fede al tempo nasce, e dura meno
4. 4از آنچه هر گلی در زمستانِ نرم می‌پاید.•c’al dolce verno non fa ciascun fiore.
5. 5زمان می‌گذرد و ساعت‌ها را•Muovesi ’l tempo, e compartisce l’ore5
6. 6برای زندگی ما چون زهری بدترین بخش می‌کند؛•al viver nostr’un pessimo veneno;
7. 7او چون داس است و ما چون علف،•lu’ come falce e no’ siàn come fieno,
8. 8…•. . . . . . . . . . .
9. 9وفا کوتاه است و زیبایی نمی‌پاید،•La fede è corta e la beltà non dura,
10. 10بلکه گویی همپای آن فرسوده می‌شود،•ma di par seco par che si consumi,10
11. 11چنان‌که گناه تو برای زیان‌های من می‌خواهد.•come ’l peccato tuo vuol de’ mie danni.
12. 12…•. . . . . . . . . . .
13. 13…•. . . . . . . . . . .
14. 14همیشه میان ما با همهٔ سال‌ها چنین می‌کرد.•sempre fra noi fare’ con tutti gli anni.