مادریگال ۱۲۹ — از نوری بزرگ‌تر و ستاره‌ای روشن‌تر (129. Da maggior luce e da più chiara stella)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از نوری بزرگ‌تر و ستاره‌ای روشن‌تر•Da maggior luce e da più chiara stella
2. 2آسمان شب ستارگانِ خود را از دور می‌افروزد:•la notte il ciel le sue da lunge accende:
3. 3تو را تنها، نزدیکِ تو•te sol presso a te rende
4. 4هر چیزِ کم‌زیبا هر دم زیباتر می‌سازد.•ognor più bella ogni cosa men bella.
5. 5کدام دل را این یا آن•Qual cor più questa o quella5
6. 6به مهر برمی‌انگیزد یا برمی‌شوراند،•a pietà muove o sprona,
7. 7تا هر دم آن‌که می‌سوزد دست‌کم یخ نبندد؟•c’ognor chi arde almen non s’agghiacc’egli?
8. 8آن‌که، بی‌آن‌که داشته باشد، به تو می‌بخشد•Chi, senza aver, ti dona
9. 9پیکری دلربا و نجیب•vaga e gentil persona
10. 10و چهره و چشمان و موهای زرین و زیبا را.•e ’l volto e gli occhi e ’ biondi e be’ capegli.10
11. 11پس، در برابرِ تو، آنان را•Dunche, contr’a te quegli
12. 12نیک می‌گریزی و مرا با آنان،•ben fuggi e me con essi,
13. 13اگر زیبا در میانِ نازیبایان•se ’l bello infra ’ non begli
14. 14زیبایی را بر خویش می‌افزاید.•beltà cresce a se stessi.
15. 15بانو، اما اگر بازمی‌گرداندی•Donna, ma s’ tu rendessi15
16. 16آن‌چه آسمان به تو داد، که از ما گرفت،•quel che t’ha dato il ciel, c’a noi l’ha tolto,
17. 17چهرهٔ ما بیشتر از آنِ ما و چهرهٔ تو کم‌زیباتر می‌شد.•sarie più ’l nostro, e men bello il tuo volto.