غزلوارهٔ ۱۰۶ — برای بازگشت بدان‌جا که از آن آمد (106. Per ritornar là donde venne fora)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1برای بازگشت بدان‌جا که از آن بیرون آمد،•Per ritornar là donde venne fora,
2. 2صورتِ جاودان به زندانِ خاکیِ تو•l’immortal forma al tuo carcer terreno
3. 3آمد چون فرشته‌ای چنان سرشار از مهر•venne com’angel di pietà sì pieno,
4. 4که هر خردی را درمان می‌کند و جهان را گرامی می‌دارد.•che sana ogn’intelletto e ’l mondo onora.
5. 5تنها همین مرا می‌سوزاند و همین عاشقم می‌کند،•Questo sol m’arde e questo m’innamora,5
6. 6نه تنها چهرهٔ آرامِ تو از بیرون:•non pur di fuora il tuo volto sereno:
7. 7که عشق به چیزی که رو به زوال است•c’amor non già di cosa che vien meno
8. 8امیدی استوار ندارد، امیدی که فضیلت در آن مأوا گزیند.•tien ferma speme, in cui virtù dimora.
9. 9و جز این نیست حالِ چیزهای والا و نو•Né altro avvien di cose altere e nuove
10. 10که طبیعت در آن‌ها همهٔ توان می‌گذارد، و آسمان•in cui si preme la natura, e ’l cielo10
11. 11به هنگام زادنشان بخشنده آماده می‌شود؛•è c’a’ lor parti largo s’apparecchia;
12. 12و خدا، به لطف خویش، در هیچ جای دیگر•né Dio, suo grazia, mi si mostra altrove
13. 13بیش از پرده‌ای دلربا و فانی بر من آشکار نمی‌شود؛•più che ’n alcun leggiadro e mortal velo;
14. 14و تنها آن را دوست دارم، چون خدا در آن آینه‌وار می‌نماید.•e quel sol amo perch’in lui si specchia.