غزلوارهٔ ۱۰۵ — چشمانم چیزی فانی ندیدند (105. Non vider gli occhi miei cosa mortale)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چشمانم چیزی فانی ندیدند•Non vider gli occhi miei cosa mortale
2. 2آن‌گاه که در چشمان زیبای تو آرامشی کامل•allor che ne’ bei vostri intera pace
3. 3یافتم؛ بلکه در درون، جایی که هر بدی ناخوش است،•trovai, ma dentro, ov’ogni mal dispiace,
4. 4آن‌که جانم را با عشق، همانند خویش، فرامی‌گیرد.•chi d’amor l’alma a sé simil m’assale;
5. 5و اگر جان برابرِ خدا آفریده نشده بود،•e se creata a Dio non fusse equale,5
6. 6جز زیباییِ بیرون، که چشم را خوش می‌آید،•altro che ’l bel di fuor, c’agli occhi piace,
7. 7چیزی دیگر نمی‌خواست؛ اما چون آن زیبایی فریبنده است،•più non vorria; ma perch’è sì fallace,
8. 8جان به سوی صورتِ کلی فراتر می‌رود.•trascende nella forma universale.
9. 9می‌گویم که آن‌چه می‌میرد، برای آن‌که زنده است،•Io dico c’a chi vive quel che muore
10. 10آرامِ خواهش نمی‌شود؛ و نمی‌سزد که ابدیت را•quetar non può disir; né par s’aspetti10
11. 11از زمان چشم داشت، جایی که آدمی موی دگر می‌کند.•l’eterno al tempo, ove altri cangia il pelo.
12. 12هوسِ لگام‌گسیخته حس است، نه عشق،•Voglia sfrenata el senso è, non amore,
13. 13که جان را می‌کشد؛ و عشقِ ما دوستان را•che l’alma uccide; e ’l nostro fa perfetti
14. 14این‌جا کامل می‌کند، اما با مرگ بیشتر، در آسمان.•gli amici qui, ma più per morte in cielo.