双声子 — دوآوا (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آسمانِ شامگاه سرد و افسرده است؛ چون خاری سرگردان، به هوسی، با پاروی ارکیده‌چوب رو به خاور می‌رانم.•晚天萧索，断蓬踪迹，乘兴兰棹东游。
2. 2منظره‌های سه‌وو و ایوان‌های کاخِ گوسو در مهِ تازه‌برچیدهٔ شامگاه، تنها و پریشان.•三吴风景，姑苏台榭，牢落暮霭初收。
3. 3سرزمینِ کهنِ فوچای: راهِ خوشبو فرو رفته و جز تپه‌ای ویران نمانده است.•夫差旧国，香径没、徒有荒丘。
4. 4در آنجا که روزی آبادان بود، اکنون هیچ نمی‌بینم؛ تنها بانگِ گوزن‌ها را می‌شنوم.•繁华处，悄无睹，惟闻麋鹿呦呦。
5. 5آن روزگار را به یاد می‌آورم: بیهوده نقشه کشیدند و نبردِ سرنوشت کردند و بی‌آرام در پیِ پادشاهی و سروری بودند.•想当年、空运筹决战，图王取霸无休。
6. 6کوه و رود چون نگاره است، و موجِ ابر و دود؛ و همه سرانجام به زورقِ کوچکِ فان‌لی باختند.•江山如画，云涛烟浪，翻输范蠡扁舟。
7. 7کتاب‌ها و تاریخ‌های کهن را می‌آزمایم؛ دریغ که بیهوده شکوهِ آن روزگار را نگاشته‌اند.•验前经旧史，嗟漫载、当日风流。
8. 8آفتابِ مایل و علفِ شامگاهی بی‌کرانه است و همه به اندوهی ده‌هزارساله بدل شده.•斜阳暮草茫茫，尽成万古遗愁。