塞孤 — تنهای مرز (سای‌گو) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1یک بانگِ خروس، باز خبر می‌دهد که پاسِ واپسینِ شب به سر رسیده است.•一声鸡，又报残更歇。
2. 2اسب را خوراک دادند و ارابه را پوشاندند و برای رفتن شتاب کردند.•秣马巾车催发。
3. 3شتابان با میزبان زیرِ چراغ وداع کردیم.•草草主人灯下别。
4. 4راهِ کوهستان پرخطر است و برفکِ تازه لغزنده.•山路险，新霜滑。
5. 5زیورهای یشمیِ لگام صدا می‌کنند و کلاغانِ خفته را برمی‌خیزانند؛ رکابِ زرینِ سرد ماهِ واپسین را می‌کوبد.•瑶珂响、起栖乌，金镫冷、敲残月。
6. 6آرام‌آرام بادِ غربی تند می‌شود و گریبان و آستین سرد و گزنده‌اند.•渐西风紧，襟袖凄冽。
7. 7از دور به شهرِ یشمِ سپید اشاره می‌کنم و تا دروازهٔ زرین چشم می‌دوزم.•遥指白玉京，望断黄金阙。
8. 8راهِ دور کی به پایان می‌رسد؟•远道何时行彻。
9. 9می‌دانم که آن زیبارو سخت اندوهِ انتظار دارد.•算得佳人凝恨切。
10. 10باید پیوسته به یادِ هنگامِ بازگشت باشد.•应念念，归时节。
11. 11دیدار که شد، دستانِ نرمش را می‌گیرم، و در جای دیدارِ نهانی، به برفِ معطر پناه می‌برم.•相见了、执柔荑，幽会处、偎香雪。
12. 12تا لحافِ مرغابی دیگر بیهوده گسترده نماند.•免鸳衾，两恁虚设。