彩云归 — بازگشتِ ابرهای رنگین (تسای‌یون‌گوئی) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شامگاه بر کرانهٔ گیاهانِ معطر قایقِ سبک را لنگر انداختم.•蘅皋向晚舣轻航。
2. 2بادبانِ ابرگون را فروکشیدم، در چاپارخانهٔ آبی، در سرزمینِ ماهی.•卸云帆、水驿鱼乡。
3. 3آسمانِ شامگاه پس از باران چون روزِ روشن صاف است؛ رود چون پارچهٔ سپید آرام است و ماهِ درخشان نور می‌پراکند.•当暮天、霁色如晴昼，江练静、皎月飞光。
4. 4چگونه تاب آورم شنیدنِ نیِ چیانگ را از دهکدهٔ دور، که دلِ جدامانده را می‌گسلد؟•那堪听、远村羌管，引离人断肠。
5. 5در این دم، چون خزهٔ روی موج و شاخهٔ در باد، سالی دیگر بی‌سرانجام می‌گذرد.•此际浪萍风梗，度岁茫茫。
6. 6دردناک است.•堪伤。
7. 7شادیِ بامداد و بزمِ شامگاه را، دلدادگی به اندوه سپرده است.•朝欢暮宴，被多情、赋与凄凉。
8. 8پس از جدایی، سخت‌ترین آن است که در گریبان و آستین هنوز اندکی از عطرِ مانده هست.•别来最苦，襟袖依约，尚有馀香。
9. 9حساب که کنم، او میانِ لحافِ مرغابی و بالشِ ققنوس، در شبِ بلند چگونه به یادِ من نباشد؟•算得伊、鸳衾凤枕，夜永争不思量。
10. 10آنجا که دل را می‌کشد، تنها همان دمِ دوراهیِ وداع است، با یک جمله که فراموش نمی‌شود.•牵情处，惟有临歧，一句难忘。