送靈澈上人還越中 — بدرقهٔ راهب لینگ‌چه به سرزمینِ یوئه (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1میهمانِ ذن، بی‌دل‌بستگی، با عصای زنگوله‌دار بازمی‌گردد؛ در ژرفای وو‌جو کلبهٔ کاه‌پوش آسوده است.•禪客無心杖錫還，沃洲深處草堂閑。
2. 2تنش با کفشِ کهنه از برفِ مانده می‌گذرد؛ با دست جامهٔ زمستانیِ پاره را می‌دوزد و به کوهِ دیرین درمی‌آید.•身隨敝屨經殘雪，手綻寒衣入舊山。
3. 3تنها کنارِ جویبارِ سبز زیرِ درخت می‌نشیند؛ و روزِ روشن را بیهوده در جهانِ آدمیان وامی‌گذارد.•獨向青溪依樹下，空留白日在人間。
4. 4چگونه تاب آورم یادِ دیرپای تو را پس از جدایی؟ درختان در ابر سبزِ تیره‌اند و تو در را به روی جهان بسته‌ای.•那堪別後長相憶，雲木蒼蒼但閉關。