凤凰台上忆吹箫 — بر سکوی ققنوس، یادِ نی‌نواز (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عطر در عودسوزِ شیرِ زرین سرد شده و روانداز چون موجِ سرخ واژگون است؛ برمی‌خیزم و گیسو را شانه نمی‌زنم.•香冷金猊，被翻红浪，起来人未梳头。
2. 2جعبهٔ آرایش بی‌کار بسته می‌ماند و آفتاب تا قلابِ پرده بالا می‌آید.•任宝奁闲掩，日上帘钩。
3. 3از اندوهِ بیهوده و رنجِ پنهان می‌ترسم؛ چه بسیار چیزها که می‌خواهم بگویم و باز لب فرومی‌بندم.•生怕闲愁暗恨，多少事、欲说还休。
4. 4امسال لاغر شده‌ام؛ نه از بیماریِ باده است، نه از اندوهِ پاییز.•今年瘦，非干病酒，不是悲秋。
5. 5فردا این بار که می‌رود، اگر هزار بار ترانهٔ یانگ‌گوان بخوانم، باز نمی‌توان نگهش داشت.•明朝，这回去也，千万遍阳关，也即难留。
6. 6به شامگاهِ بهارِ وولینگ می‌اندیشم، و ابری که برجِ تودرتو را در بر گرفته است.•念武陵春晚，云锁重楼。
7. 7تنها آبِ سبزِ پیشِ برج است که لابد به یادِ من است، که همهٔ روز چشم بر آن دوخته‌ام.•记取楼前绿水，应念我、终日凝眸。
8. 8آن‌جا که چشم دوخته‌ام، از امروز باز چند اندوهِ تازه افزوده می‌شود.•凝眸处，从今更数，几段新愁。