庆清朝 — جشنِ بامدادِ روشن (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سایبانِ دربار پایین کشیده شده و نرده‌های سرخ هنرمندانه نگهبانش‌اند؛ در میانه، تنها او واپسینِ بهار را از آنِ خود کرده است.•禁幄低张，彤阑巧护，就中独占残春。
2. 2سیمایش آرام و ایستاده است؛ دلربا، و همه‌جا سادگیِ طبیعی‌اش پیداست.•容华淡伫，绰约俱见天真。
3. 3چون گلِ دیگران گذشت، با یک بار باد و شبنم، آرایشِ بامدادی‌اش تازه می‌شود.•待得群花过后，一番风露晓妆新。
4. 4نازِ دلربایش به باد حسادت می‌ورزد و به ماه می‌خندد، و دیرزمانی خداوندگارِ شرق را پایبند می‌کند.•妖娆艳态，妒风笑月，长殢东君。
5. 5در کنارِ شهرِ شرقی، بر جادهٔ جنوبی، آن‌گاه که خورشید باغ و کوشک را گرم می‌کند، چرخ‌های معطر به شتاب می‌روند.•东城边，南陌上，正日烘池馆，竟走香轮。
6. 6روزی که بزمِ رنگین پراکنده شود، که می‌تواند جای گامِ معطرش را بگیرد؟•绮筵散日，谁人可继芳尘。
7. 7و نیکوتر آنکه در کاخِ مینگ‌گوانگ، چند شاخه پیش‌تر از همه، در کنارِ خورشید یکدست شکفته‌اند.•更好明光宫殿，几枝先近日边匀。
8. 8جامِ زرین را سرکشیم، شمع‌ها را تا ته بسوزانیم، و پروای شامگاه نکنیم.•金尊倒，拚了尽烛，不管黄昏。