پارهٔ سی‌وهشتم (وداع با یار در توفان) (XXXVIII)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1من اینجا گرد آستانه سرگردان،•Io qui vagando al limitare intorno,
2. 2بیهوده باران و توفان را فرا می‌خوانم،•invan la pioggia invoco e la tempesta,
3. 3تا او را در سرای من نگاه دارند.•acciò che la ritenga al mio soggiorno.
4. 4با این همه باد در جنگل می‌غرید،•Pure il vento muggía nella foresta,
5. 5و تندر سرگردان میان ابرها می‌غرید،•e muggía tra le nubi il tuono errante,
6. 6پیش از آنکه سپیده در آسمان بیدار شود.•pria che l’aurora in ciel fosse ridesta.
7. 7ای ابرهای عزیز، ای آسمان، ای زمین، ای گیاهان،•O care nubi, o cielo, o terra, o piante,
8. 8بانوی من می‌رود: رحم کنید! اگر•parte la donna mia: pietá! se trova
9. 9عاشقی بدبخت در جهان رحمی بیابد.•pietá nel mondo un infelice amante.
10. 10ای گردباد، اکنون بیدار شو، اکنون بیازمایید•O turbine, or ti sveglia, or fate prova
11. 11که غرقم کنید، ای ابرهای باران‌زا، تا آنگاه•di sommergermi, o nembi, insino a tanto
12. 12که خورشید روز را بر سرزمین‌های دیگر نو کند.•che il sole ad altre terre il dí rinnova.
13. 13آسمان باز می‌شود، دم باد فرو می‌افتد، در هر گوشه•S’apre il ciel, cade il soffio, in ogni canto
14. 14علف‌ها و برگ‌ها می‌آرامند، و خورشید بی‌رحم•posan l’erbe e le frondi, e m’abbarbaglia
15. 15چشمان آبستن از اشکم را خیره می‌کند.•le luci il crudo sol pregne di pianto.