1. ۱بشنو ای محو این قالی نازنینبانگ بافنده از تار و پودش چنین
2. ۲«سن ما شش بود یا کمی بیش از اینتا به دست آید این قالی دلنشین،
3. ۳شد خزان رشد ما، شد کمان پشت ما،خون دل می چکد از سر انگشت ما
4. ۴سرخی رنگش از خون هر فرد ماست،زردیش، عکسی از چهره ی زرد ماست،
5. ۵هر کبودی بر آن آیت درد ماست،نقش ضربت، بر این پیکر سرد ماست »
6. ۶- خصم ما، چون بر این فرش پا می نهدپای خود بر سر عمر ما می نهد
7. ۷«شش سیه، نه سفید، ارغوانی چهار»دل، از این نعره ی یک نسق در فشار
8. ۸در سیه چاله ما، کور و مسلول و زار،راهمان از سیه چاله ها تا مزار
9. ۹سیری و خنده و بازی دلپسندبهر ما کودکان، حرف بی معنی اند
10. ۱۰هرکه خواهد به وی کامرانی رسد،کودک او، به سن جوانی رسد،
11. ۱۱بر وی، از میهنش مهربانی رسدگو به امداد این ناتوانی رسد
12. ۱۲تا نگردیده این نسل نورس تلفدست یاری دهد، هر که دارد شرف