1. ۱ارتش سرخ، از پس بدخواه پر کین می پرد،پشت بر شهر ستالین، رو به برلین می پرد.
2. ۲کرکس فاشیسم، با منقار خونین، در گریز،از پیش بال ظفر بگشاده، شاهین می پرد.
3. ۳آنکه سوی ما هجوم آورد، پر کبر و غرور،بین از اردنگ سپاه ما، چه مسکین می پرد!
4. ۴تا کند پاکش ز خاشاک پلید هیتلری،گردباد ما به خاک اوکرایین می پرد.
5. ۵با همان تندی که سوی ما پرد بخت جوان،سوی فاشیستان، بلا از شهر لنین می پرد.
6. ۶ماتم، اندر ملک آن ها با چه تلخی جای کرد،عید، سوی کوچهٔ ما وه، چه شیرین می پرد!
7. ۷دشمن از پیکان تیزش کی تواند جان برد،تیر اگر از ترکش و دست ستالین می پرد.