1. ۱به جمعی گفت دهقانی ستمکشکه بدبخت و پریشان روزگارم.
2. ۲تمام عمر خود، زحمت کشیدمولیکن حاصلی جز غم ندارم.
3. ۳نه گاوی تا از او شیری بدوشم،نه مرزی تا در آن تخمی بکارم.
4. ۴کشم من رنج و مالک می برد سود.پی نان، روز و شب این است کارم.
5. ۵جهان بر دوش من، القصه، باریست.من اندر زیر آن، زار و نزارم.
6. ۶شنید این قصه را عیسایی[سزد از دیده گر من خون ببارم.
7. ۷ز بی گاوی کند او شکوه و مننباشد جامه در تن جز ازارم[
8. ۸اگرچه او کند خدمت به مالک،ولی من پیش او خدمتگزارم.
9. ۹برای مطبخش من می کشم خار،به نفع او خلد بر پای خارم.
10. ۱۰خود او، بر دوش من بار است و دنیاکه بر دوشش بود،- سربار بارم.
11. ۱۱غم من را تماشا کن که دایمجهان بر دوش را، بر دوش دارم!