1. ۱تیغ، باید خون فشاند، کار با دشمن سرآید،من مُرَم - نامم بماند، او مُرَد - کامم برآید.
2. ۲زندگانی نیست دشمن را به مُلک خویش دیدن؛باید از تن جان من یا از وطن دشمن برآید.
3. ۳کار می باید نه زاری، رنج باید نی شکایت،شاهد اقبال، چون پاداش مردی در بر آید.
4. ۴گو به هیتلر، امتحان لازم نبد، تاریخ گوید:اوفتد از تیغ با تیغ آنکه در این کشور آید.
5. ۵گوش و دُم دادی، دهی جان را هم. آخر، جز تو ای خر،کی به میدان چنین مرز شجاعت پرور آید؟
6. ۶سوزد او را جنگل ما، دیو اگر تازد به سویش،بلعد آن را خاک ما، بر ضد وی گر اژدر آید.
7. ۷اژدر فاشیسم، لرزان شو، که بر سرکوبی تولشکر تاجیک، نسل کاوهٔ آهنگر آید.
8. ۸تا وطن فاتح شود بر دشمن، از هر سو پیاپیتانک آید، توپ آید، نعمت آید، لشکر آید.
9. ۹مردی این مردمان را بین، که در میدان از آن هابی برادر گر کسی افتد، به جایش خواهر آید.
10. ۱۰کاشکی، یک لحظه هم باشد، لنین می دید ما را،تا که می دیدیم: کار ما پسند رهبر آید.
11. ۱۱ما که لشکرکش به سر داریم مانند ستالین،شبهه نبود: عید اندر کوچهٔ ما هم درآید.