1. ۱به خُردی به بازار کرمانشهانبدیدم یکی شیر با شیربان.
2. ۲در اطراف آن شیر، از مرد و زنچنان گرد گردیده بود انجمن
3. ۳که دیگر پی دیدنش ره نبود.سگ شهر، از آن شیر آگه نبود.
4. ۴از آن کوچه، در وقت این گیرودارامیری گذر کرد بهر شکار،
5. ۵فکنده به قرپوس[در اطراف او، گله ای از سگان.
6. ۶ز بس خلق، در گرد آن شیر نر،گذشتند سگ ها از او بی خبر.
7. ۷از این کار ناشاد شد شیربان،نظر کرد خشمین به شیر ژیان:
8. ۸بگفتا که ناموس شیری مجوز شیری که سگ ها نترسند از او.
9. ۹نه شیر است این، بلکه بیچاره ایست،که سگ هم ز بیمش هراسنده نیست.
10. ۱۰از این گفته آن شیر، شیری گرفتوز این طرز دیدن، دلیری گرفت.
11. ۱۱به پا خاست از جا و خمیازه کرد.بغرید مانا که از روی درد.
12. ۱۲غریوش چو بر گوش سگ ها رسید،هر آن سگ که بشنید، زوزه کشید،
13. ۱۳هم از کین هم از بیم شیر ژیانگریزان و لرزان و عوعوکنان.
14. ۱۴از این ماجرا، شیربان شاد شد؛ز بند غم و غصه آزاد شد،
15. ۱۵که شیرش ز قوت نیفتاده است،به پیکار شیرانه آماده است.
16. ۱۶تو هم شیری ای گورکی نامور،بوَد شیربان تودهٔ رنجبر.
17. ۱۷چو سگ های سرمایه عوعو کنند،سر شیربان تو گردد بلند.
18. ۱۸به ضد سگان، حمله را بس مکن،بکش نعره، اندیشه از کس مکن.
19. ۱۹ز کار سگان نیز، غمگین مباشوز این عوعو و زوزه شرمین مباش
20. ۲۰که از دشمن و دوست، بینندگانشناسند سگ را ز شیر ژیان.