أقْوَى وَعُرِّيَ واسِطٌ فَبَرَامُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1واسط و برام از ساکنانشان خالی و برهنه ماند، و همچنین صوائق و خزام.•أقْوَى وَعُرِّيَ واسِطٌ فَبَرَامُ ⁎ مِنْ أهْلِهِ، فَصُوَائقٌ فَخِزامُ
2. 2دو دره و هر جایگاهی از آنان، و بر سر آبشخورها چادرها و خیمه‌ها.•فالواديانِ فكلُّ مَغْنًى مِنْهُمُ ⁎ وعلى الميَاهِ مَحَاضِرٌ وَخِيامُ
3. 3من آنجا همه‌ی مردم را می‌شناختم و پیش از پراکندگی در میانشان قمار و می‌گساری بود.•عَهدي بها الإنسَ الجميعَ، وفيهمُ ⁎ قَبْلَ التَّفَرُّقِ مَيْسِرٌ وَنِدَامُ
4. 4در میانشان از الاغ‌های خانگی نمی‌پرسیدند، چون شامگاه چارپایان خانگی نمی‌آمدند،•لا تُنْشَدُ الحُمْرُ الأوَالِفُ فِيهِمُ ⁎ إذْ لا تروِّحُ بالعَشيِّ بهامُ
5. 5مگر کره‌اسبانی که رها بودند، و ماده‌اسبانی که در حیاط بسته بودند و روزه‌دار می‌نمودند.•إلاّ فلاءَ الخَيْلِ مِنها مُرْسَلٌ ⁎ ومربَّطاتٌ بالفِناءِ صِيامُ
6. 6و شتران سپید، و هر اسب تیزتک که صبح و عصر پسرکی بر آن می‌تاخت.•وَجَوَارِنٌ بِيضٌ وكلُّ طِمِرَّةٍ ⁎ يعدُو عليْها، القَرَّتينِ، غُلامُ
7. 7و رانده‌شده‌ای که شبانه آمد و جایی نیافت و میزبان را رمه‌ای نبود.•ومدفَّع طرقَ النّبوحَ فلم يجدْ ⁎ مأوًى ولَم يكُ للمُضِيفِ سَوَامُ
8. 8او را پناه دادم تا ستایش‌کنان در خود فرو رفت و پس از دو ماه جمادی ماه حرام آغاز شد.•آويتُهُ حتى تكفّتَ حامِداً ⁎ وأهلَّ بَعْدَ جُماديينَ حَرامُ
9. 9و صبحی که در آن دعوتی بر پا شد و آن را با کاسه‌های چوب شیزی که کوهان بر آن بود تقسیم کردم.•وصَباً غَداةَ إقَامَةٍ وزَّعْتُها ⁎ بِجِفَانِ شِيزَى فَوْقَهُنَّ سَنامُ
10. 10و مجلسی از گردن‌کلفتان که گویی جنیانی بودند ایستاده در کنار حصیر،•وَمَقَامَةٍ غُلْبِ الرِّقَابِ كَأنَّهُمْ ⁎ جِنٌّ لدَى طَرَفِ الحَصِيرِ قِيَامُ
11. 11کار دشوار آن را به‌عهده گرفتم و سرپرستش بودم، آن‌گاه که حاکمان از فیصله‌ی پاسخش وامانده بودند.•دافَعْتُ خُطَّتَها وكُنْتُ وَلِيَّها ⁎ إذ عَيَّ فَصْلَ جوابِهَا الحُكّامُ
12. 12با آنان ستیزه کردم تا سرکش‌شان نرم شود و من برای سرکش لگام دارم.•ضَارَسْتُهُمْ حتى يَلِينَ شَرِيسُهُمْ ⁎ عنِّي، وعِنْدِي للجموحِ لِجامُ
13. 13با همه‌ی این‌ها به سوی بلندی کوشیدم، و کوشش مرد هم ستوده می‌شود و هم نکوهیده.•وَبِكُلِّ ذلكَ قَدْ سَعَيْتُ إلى العُلَى ⁎ والمرءُ يُحْمَدُ سَعْيُهُ وَيُلامُ
14. 14در هر شامگاه کنار در ایستاده‌اند، سرکش‌هایی که بردباری با تندی‌شان آمیخته است.•متخصِّرينَ البابَ كلَّ عشيَّةٍ ⁎ غُلْباً مُخَالِطُ فَرْطَهَا أحْلامُ
15. 15این دختر سعدی است که شکوه می‌کند تا پیمان مرا بشکند، و پیمان‌شکنی ننگ است.•تلك ابنةُ السَّعْدِيِّ أضحَتْ تشتَكي ⁎ لِتَخُونَ عَهْدِي، والمَخَانَةُ ذَامُ
16. 16اگر دانستنت سودمند بود می‌دانستی و آنچه مردم می‌گویند می‌شنیدی•وَلَقَدْ عَلِمْتِ لو انَّ عِلْمَكِ نافعٌ ⁎ وسمعْتِ مَا يتحدَّثُ الأقْوامُ
17. 17که من در بخشش بر برادرانم پیشی می‌گیرم و آبروی خود را پاک نگاه می‌دارم اگر ناپاکی‌ای نزدیک شود.•أنّي أُكاثِرُ في النَّدَى إخْوانَهُ ⁎ وأعِفُّ عرضِي إنْ ألَمَّ لِمامُ