يا لهْفَ نَفسي على صَخْرٍ وقد فزِعتْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1دریغ بر صخر، آن‌گاه که سواران بر سواران و همتایان بر همتایان هراسیدند•يا لهْفَ نَفسي على صَخْرٍ وقد فزِعتْ ⁎ خَيْلٌ لخَيْلٍ وأقْرَانٌ لأقْرَانِ
2. 2بخشنده بود چون مردم تیرهای قمار را به قرعه می‌انداختند، گشاده‌دست و بخشنده و بی‌منت•سَمْحٌ إذا يَسَرَ الأقْوَامُ أقْدُحَهُمْ ⁎ طَلْقُ اليَدَينِ وَهُوبٌ غَيرُ مَنّانِ
3. 3سروری بزرگوار و پاک‌نژاد که خوی‌اش از هوس‌ها می‌برید و شکم‌پرست نبود•حلاحلٌ ماجدٌ محضٌ ضريبتهُ ⁎ مِجْذامَةٌ لهواهُ غَيرُ مِبْطانِ
4. 4خوی‌اش گشاده، بخشش‌اش فراوان، و نگهبان امانت بود نه خیانت‌کار•سمحٌ سجيَّتهُ جزلٌ عطيَّتهُ ⁎ وللأمانَةِ راعٍ غَيرُ خَوّانِ
5. 5چه نیکو جوانی بودی در روز هراس، که دانستند تو همتایی آن‌گاه که سواران به سواران درآمیختند•نعمَ الفتى أنتَ يوْمَ الرّوْعِ قد علموا ⁎ كفءٌ اذا التفَّ فرسانٌ بفرسانِ
6. 6خوی‌هایش بخشنده و ویژگی‌هایش ستوده و ساختمانش بلند بود، آن‌گاه که دیگر بنایان کوتاهی می‌کردند•سَمْحُ الخَلائِقِ مَحمودٌ شَمائِلُهُ ⁎ عالي البناءِ إذا ما قَصّرَ الباني
7. 7پناه بیوه‌زنان و یتیمان بود هرگاه گرسنه می‌شدند، رازدار و پذیرایی‌کنندهٔ میهمانان•مأوَى الاراملِ والايتامِ انْ سغبُوا ⁎ شَهّادُ أنجيَةٍ مِطْعامُ ضِيفانِ
8. 8هم‌پیمان بخشش و همراه شکوه، جوانی چون شیر در نبرد، نه ناتوان و نه سست•حلفُ النَّدى وعقيدُ المجدِ ايَّ فتى ⁎ كاللّيثِ في الحرْبِ لا نِكسٌ ولا وانِ