يا عَينِ جودي بالدّموعِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای چشم، با اشک سخاوت کن، که میل‌های سرمه‌دان از تو خشک شد•يا عَينِ جودي بالدّموعِ ⁎ فقَدْ جَفَتْ عنكِ المَراوِدْ
2. 2برای صخر بگری که دلم را از رنجی که می‌کشد شکافت•وَابكي لصخرٍ انَّهُ ⁎ شَقّ الفُؤادَ لِما يُكابِدْ
3. 3آن که در سال‌های سخت میهمان‌پناه بود، آن‌گاه که زمین‌های کم‌باران سخت شد•المستضافِ منَ السّنينَ ⁎ إذا قَسَا منها المَحارِدْ
4. 4آن‌گاه که بادهای سرد و نمناک و ناسازگار می‌وزید و تندبادها می‌گذشت•حينَ الرّياحُ بلائلٌ ⁎ نُكْبٌ هَوائِجُها صَوارِدْ
5. 5ابرهای سایه‌افکن را از کرانهٔ آسمان می‌راند، در حالی که آب یخ بسته بود•ينفينَ عنْ ليطِ السَّما ⁎ ظَلائِلاً والماءُ جامِدْ
6. 6پاره‌ابرهایی که باد می‌راندشان، گویی پاره‌جامه‌هایی رانده‌شده بودند•مزقاً تطرَّدها الرّيا ⁎ كَأنّها خِرَقٌ طَرائِدْ
7. 7و دارایی نزد باقی‌ماندگان و بی‌نیازی، چون شمشیرهای بُرّانِ گریزان بود•وَالمالُ عندَ ذوي البقيَّةِ ⁎ والغِنى خُذُمٌ شَرَائِدْ
8. 8او گره از کار کسی می‌گشود که مغز استخوانش را سختی‌های روزگار مکیده بود•فيفكُّ كربةَ منْ تمخَّخَ ⁎ نِقْيَةَ الدّوَلِ الجهائِدْ
9. 9تا با فراوانیِ نیکی و بخشش بازگردد، در حالی که سپاسگزار بود•حتى يَؤوبَ بِما يَؤوبُ ⁎ كثيرَ فَضْلِ العُرْفِ حامدْ
10. 10بخشش تو حاضر است و نور تو در تاریکی شب فروزان•ونداكَ محتضرٌ ونو ⁎ ركَ في دجى الظَّلماءِ واقدْ
11. 11اگر شتران تشنه بی‌راهبر رها می‌شدند و می‌رفتند•لو تُرْسَلُ الإبْلُ الظِّماءُ ⁎ يَسُمْنَ لَيسَ لهُنّ قائِدْ
12. 12بخشندگی تو آنها را به سوی تو راه می‌نمود و راه‌ها به آبشخورها می‌رسید•لَتَيَمّمَتْكَ يَدُلّهَا ⁎ جدواكَ وَ السُّبلُ المواردْ
13. 13و مردم به سوی تو در رفت‌وآمدند، یکی با بی‌نیازی بازمی‌گردد و دیگری تازه می‌رسد•والنَّاسُ سابلةٌ اليكَ م ⁎ فصادرٌ بغنىً وواردْ
14. 14از تو به دریایی خروشان روی می‌آورند که رعدها از بارانش به جوش آمده•يَغْشَوْنَ منكَ غُطامِطاً ⁎ جاشتْ بوابلهُ الرَّواعدْ
15. 15ای فرزند بزرگانِ خردمند و فرزند سروران بخشنده•يا ابنَ القُرُوم ذوي الحِجى ⁎ وابنَ الخضارِمَةِ المَرافِدْ
16. 16و فرزند مردانِ نیرومند که خویِ والا زینتشان بود•وابنَ المَهائِرِ للمَهائِرِ ⁎ ئرِ زانهَا الشّيمُ المواجدْ
17. 17و پشتیبان کسانی که خوانده می‌شوند، آن‌گاه که در برابر مرگ سرکشان می‌گریزند•وَحماةِ منْ يدعَى اذَا ⁎ ما طارَ عندَ المَوْتِ عارِدْ
18. 18و بازوی یاری برای نابودشدگان و پیشوایانی دیرین و گردآورندهٔ مردم•وَمعاصمٍ للهالكينَ م ⁎ وساسَةٍ قِدَماً مَحاشِدْ