يا عَينِ جُودي بالدّموع

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای چشم، با اشک‌های ریزان و جاری بخشش کن•يا عَينِ جُودي بالدّموع ⁎ المُسْتَهِلاّتِ السّوَافِحْ
2. 2چنان سرشار که دلوهای لبریز از آبکش‌ها سرریز می‌شود•فَيْضاً كما فاضَتْ غُرُوبُ ⁎ بُ المترعاتِ منَ النَّواضحْ
3. 3و برای صخر بگری که میان گور و سنگ‌های آن آرمید•و ابكَي لصخرٍ اذْ ثوَى ⁎ بينَ الضَّريحةِ والصَّفائحْ
4. 4در گوری که بادهای تند بر خاکش می‌وزند•رمساً لدَى جدثٍ تذيعُ م ⁎ بتربهِ هوجُ النَّوافحْ
5. 5سرور بزرگوار و فرزند سروران سربلند و والا•السّيّدُ الجِّحْجاحُ وابنُ ⁎ السَّادةِ الشُّمِّ الجحاجحْ
6. 6آن که بار سنگین مصیبت‌های گران را بر دوش می‌کشید•الحاملُ الثّقلَ المهمَّ م ⁎ مِنَ المُلِمّاتِ الفَوادحْ
7. 7استخوان شکسته را از فشار و تنگی می‌بست•الجابِرُ العَظْمَ الكَسيرَ ⁎ مِنَ المُهاصِرِ والمُمَانحْ
8. 8صد شتر اصیل و اسبان تیزتک را می‌بخشید•الواهِبُ المِئَةِ الهِجَانِ ⁎ نِ من الخناذيذِ السوابحْ
9. 9گناه بزرگ را برای خویشان و همپیمانان می‌آمرزید•الغافِرُ الذّنْبِ العَظيمِ ⁎ لذي القرابةِ وَ الممالحْ
10. 10با آگاهی و بردباری، آن‌گاه که بردباری برتر می‌نمود•بتعمُّدٍ منهُ وَحلمٍ م ⁎ حينَ يبغي الحلمَ راجحْ
11. 11او کسی بود که با او بیماری‌های سینه را درمان می‌کردیم•ذاكَ الّذي كُنّا بِهِ ⁎ نشفي المراضَ منَ الجوانحْ
12. 12و هجوم دشمن و غرور کینه‌توز را بازمی‌گرداند•وَيَرُدّ بادِرَةَ العَدوّ ⁎ وَنخوةََ الشَّنفِ المكاشحْ
13. 13اما حادثهٔ روزگار به ما رسید و با ضربه‌ای ما را زد•فأصابَنَا رَيْبُ الزّمَانِ ⁎ نِ فنالنَا منهُ بناطحْ
14. 14گویی روزگار گلوی ما را با کاردِ قربانی نشانه رفت•فكانَّمَا امَّ الزَّما ⁎ نُحُورَنا بمُدَى الذّبائِحْ
15. 15زنان ما نوحه‌گری می‌کنند پس از آن که نوحه‌گر راهنما رفت•فَنِساؤنا يَنْدُبْنَ نَوْحاً ⁎ حاً بعدَ هاديةِ النَّوائحْ
16. 16پس از بی‌خوابی چشم‌ها، چون ماده‌شتر شیفته و بی‌قرار ناله می‌کنند•يحننَّ بعدَ كَرى العيو ⁎ نِ حنينَ والهةٍ قوامحْ
17. 17ژولیده و رنگ‌پریده‌اند و چون شب نوحه‌گران به درازا می‌کشد آرام نمی‌گیرند•شَعِثَتْ شواحِبَ لا يَنينَ ⁎ اذَّا وَنَى ليلُ النَّوائحْ
18. 18برای از دست رفتن مرد بخشش، نیکی و خوی‌های نیک می‌گریند•يَنْدُبْنَ فَقْدَ أخي النّدى ⁎ وَالخيرِ وَالشّيمِ الصَّوالحْ
19. 19و برای جوانمردی و دست‌های بلند و گشاده‌دست•والجُودِ والأيْدي الطّوالِ ⁎ المُسْتَفيضاتِ السّوامِحْ
20. 20اکنون ما و دیگران مانند دندان‌های اسب سالخورده‌ایم•فالآنَ نحنُ ومَنْ سِوَانا ⁎ نَامثلُ اسنانِ القوارحْ