لعمري وما عمري عليَّ بهيّنٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به جان خودم سوگند، و جان من برایم سبک نیست، چه جوان نیکویی را کشتید ای آل خثعم.•لعمري وما عمري عليَّ بهيّنٍ ⁎ لَنِعْمَ الفَتى أرْدَيْتُمُ آلَ خَثْعَما
2. 2هر دو شاخه‌ی بنی‌سلیم به سبب او دچار شدند، پس بر ما دشوار آمد که او آسیب بیند و ما خوار شویم.•أُصِيبَ بهِ فَرْعا سُلْيمٍ كِلاهُما ⁎ فَعَزّ عَلَيْنا أنْ يُصابَ ونُرْغَمَا
3. 3او چون اسبان را به بیشه می‌راند تا ستیغ اشراک، فرود می‌آمد و لگام می‌زد.•وكانَ إذا ما أقْدَمَ الخَيْلَ بِيشَةً ⁎ الى هضبِ اشراكٍ اناخَ فالجما
4. 4پس آنها را رها می‌کرد که گروه‌گروه می‌تاختند، چون ملخی که باد نجد رانده و به تهامه رسانده باشد.•فارسلها تهوي رعالاً كانَّها ⁎ جَرَادٌ زَفَتْهُ ريحُ نَجْدٍ فأتْهَمَا
5. 5پس از او ستون‌های سپاه محو شدند و سنگ‌ریزه سم‌های اسبان را به خون می‌پوشاند.•فأمْسَى الحَوامي قَدْ تَعَفّيْنَ بَعدَهُ ⁎ وكانَ الحَصَى يَكْسو دَوابِرَها دما
6. 6شامگاه با غنیمت‌ها بازگشتند، و هر اسب زیر پالان بی‌قراری و لاغری می‌نمود.•فآبتْ عشاءً بالنّهابِ وكلُّها ⁎ يرى قلقاً تحتَ الرحالةِ اهضما
7. 7و چون اسبان را در عاقل یا رَسّ نمی‌راند، با شتران چابک آنها را می‌راند.•وكانتْ اذا لم تطاردْ بعاقلٍ ⁎ او الرَّسِّ خيلاً طاردتها بعيهما
8. 8او در هر تنگی پناه قبیله و نگهدار آنان و سوار بی‌پروا بود.•وكانَ ثمالَ الحيِّ في كلِّ ازمةٍ ⁎ وعِصْمَتَهُمْ والفارِسَ المُتَغَشِّمَا
9. 9و چون جنگ دامن بالا زد، به سوی بلندی برمی‌خاست و آن را به زور خاموش می‌کرد، یا اگر می‌خواست می‌افروخت.•ويَنْهَضُ للعُلْيا إذا الحَرْبُ شمّرَتْ ⁎ فيطفئها قهراً وانْ شاءَ اضرما
10. 10سوگند خوردم که اشکی را فرو ریزم که چشمانم با آن می‌گردد، تا سیلان کند.•فأقْسَمْتُ لا أنْفَكّ أُحْدِرُ عَبرَةً ⁎ تجولُ بها العينانِ منّي لتسجما