طَرَقَ النّعيُّ على صُفَيْنَة َ غُدْوَة ً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خبر مرگ بامدادی به صفینه رسید و خبر از آن عمامه‌بر پسر عمرو داد.•طَرَقَ النّعيُّ على صُفَيْنَةَ غُدْوَةً ⁎ ونَعَى المُعَمَّمَ من بني عَمرِو
2. 2پاسدار ناموس و پناه‌دهنده، آنگاه که از تیزی حوادث روزگار بیم می‌رفت.•حامي الحَقيقةِ والمُجيرَ إذا ⁎ ما خيفَ حدُّ نوائبِ الدَّهرِ
3. 3قبیله می‌داند که کاسه‌ی او در بامداد باد یا شبانه می‌گردد و می‌بخشد.•الحَيّ يَعْلَمُ أنّ جَفْنَتَهُ ⁎ تَغْدُو غَداةَ الرّيحِ أوْ تَسري
4. 4چون روشن شود و دیگش بجوشد، چه نیکو است صاحب آتش و دیگ.•فإذا أضاءَ وجاشَ مِرْجَلُهُ ⁎ فَلَنِعْمَ رَبّ النّارِ والقِدْرِ
5. 5به دوستانش خبر ده که داغدار شدند؛ دوستی که آنان را سامان می‌داد و از آنان چیزی نمی‌خرید.•ابلغْ مواليةُ فقدْ رزئوا ⁎ مولًى يريشهمُ ولا يشري
6. 6حامیان‌شان را کفایت می‌کرد و صد از بیست و ده به آنان می‌بخشید.•يكفي حماتهمُ ويعطي لهمْ ⁎ مئةَ منْ العشرينَ والعشرِ
7. 7نیزه را به ضربتش سیراب می‌کرد و اسبان در خون روان فرو رفته بودند.•تروي سنانَ الرُّمحِ طعنتهُ ⁎ والخَيلُ قد خاضَتْ دماً يَجري
8. 8او پناه هر بیوه بود و جایگاه آرام لغزش هر معذوری.•قَدْ كانَ مأوَى كلّ أرْمَلَةٍ ⁎ ومقيلَ عثرةِ كلِّ ذي عذرِ
9. 9بخشش‌هایش به خانواده‌های آنان می‌رسید و به توانگر و تنگ‌دست می‌رسید.•تَلْقَى عِيالَهُمُ نَوَافِلُهُ ⁎ فتُصيبُ ذا المَيْسورِ والعُسْرِ