ذكرْتُ أخي بعدَ نوْمِ الخَليّ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1برادرم را پس از خواب آسوده‌خاطران به یاد آوردم و اشکم سرازیر شد.•ذكرْتُ أخي بعدَ نوْمِ الخَليّ ⁎ فانحَدَرَ الدّمعُ مني انحِدارَا
2. 2و چه بسیار اسبانی که برای دلیرانشان جامه‌ی جنگ پوشیدی و گروهی را نابود ساختی.•وخيلٍ لَبِستَ لأبطالِها ⁎ شليلاً ودمَّرتُ قوماً دمارا
3. 3با نیزه برگزیدگان آنها را شکار می‌کردی و سرور آنها را درهم می‌شکستی.•تصيَّدُ بالرُّمحِ ريعانها ⁎ وتهتصرُ الكبشَ منها اهتصارَا
4. 4پس آنها را در میدان نبرد به قوم چسباندی و کره‌اسبت را در میانشان رها کردی و فرو رفت.•فألحَمْتَها القَوْمَ تحتَ الوَغَى ⁎ وَأرْسَلْتَ مُهْرَكَ فيها فَغارَا
5. 5می‌ایستند و او را بازگشته می‌پندارند، آنگاه که سنگلاخ‌ها را در برگیرند.•يقينَ وتحسبهُ قافلاً ⁎ إذا طابَقَتْ وغشينَ الحِرارَا
6. 6این در جدّی بودن کار ناخوشایند اوست، و در آشتی سرگرم است و دامن رها می‌کند.•فذلكَ في الجدِّ مكروههُ ⁎ وفي السّلم تَلهُو وترْخي الإزارَا
7. 7و بیابان تفتیده که گرمایش سوزان بود، ردای خود را در آن چون روسری پوشاندی،•وهاجِرَةٍ حَرّها صاخِدٌ ⁎ جَعَلْتَ رِداءَكَ فيها خِمارَا
8. 8تا به غایتی نزدیک برسی و ستایش به دست آوری و ناموس را پاس داری.•لتُدْرِكَ شأواً على قُرْبِهِ ⁎ وتكسبَ حمداً وتحمي الذّمارَا
9. 9و نیزه را سیراب می‌کنی و دلیر را می‌افکنی، چون دیگ آشپزی که به جوش آید.•وتروي السّنانَ وتردي الكميَّ ⁎ كَمِرْجَلِ طَبّاخَةٍ حينَ فارَا
10. 10و اسبان را به آبشخورهای خون می‌رسانی و فراوان می‌بخشی و شتران آبستن را می‌دهی.•وتغشي الخيولَ حياضَ النَّجيعِ ⁎ وتُعطي الجزيلَ وتُردي العِشارَا
11. 11گویی بند‌های زین، چون آن را بر شتر نشان‌دار ببندد، با گله‌ی گاوان وحشی همسابقه می‌شود.•كانَّ القتودَ اذا شدَّها ⁎ على ذي وسومٍ تباري صوارا
12. 12او در گرمای بوته‌ی خود آرمیده بود؛ آیا شامگاه او را برانگیخت و برخاست؟•تمكّنُ في دفءِ ارطائهِ ⁎ أهاجَ العَشِيُّ عَلَيْهِ فَثارَا؟
13. 13پس گشت و چون گله‌اش را دید، شکارچی نزدیک را احساس کرد و پرید.•فدارَ فلمَّا رأي سربها ⁎ احسَّ قنيصاً قريباً فطارا
14. 14پیراهنش را از شتاب می‌دَرد، در نیمروز، آنگاه که سخت گریخت.•يشقّقُ سربالهُ هاجراً ⁎ منَ الشّدّ لمّا أجَدّ الفِرارَا
15. 15پس شب را به شکار دلیران آنها گذراند و آب از او چکید چنان که فشرده شود.•فباتَ يقنّصُ ابطالهَا ⁎ وينعصرُ الماءُ منهُ انعصارَا