ابكي لصخرٍ اذَا ناحتْ مطوَّقة ٌ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1برای صخر بگری، آنگاه که کبوتر گردن‌طوق‌دار در دره از اندوه خود ناله کند.•ابكي لصخرٍ اذَا ناحتْ مطوَّقةٌ ⁎ حمامةٌ، شَجوَها، وَرْقاءُ بالوادي
2. 2آنگاه که در زره دولایه و شمشیری سپید چون رنگ نمک و برنده فرو می‌رفت،•إذا تَلأّمَ في زَغْفٍ مضاعَفَةٍ ⁎ وَصارمٍ مثلِ لونِ الملحِ جرَّادِ
3. 3و کمانی نرم و پرصدا و نیزه‌ای نرم‌چوب، نه خشک و نه ستمگر.•وَنبعةٍ ذاتِ ارنانٍ وَولولةٍ ⁎ ومارِنِ العودِ لا كزٍّ ولا عادِ
4. 4گشاده‌خوی، نه بی‌ارزش و نه ناآزموده، بلکه دلیر چون شیر بیشه‌ی شتابنده.•سَمْحُ الخليقةِ لا نِكْسٌ وَلا غُمُرٌ ⁎ بل باسِلٌ مثلُ ليثِ الغابةِ العادي
5. 5از شیران بیشه، که دوست را با یال ستبر خود از مردم خویش، چه شهرنشین و چه بیابانی، پاس می‌دارد.•من أُسد بيشَةَ يحمي الخِلَّ ذي لِبَدٍ ⁎ منْ اهلهِ الحاضرِ الآذنينَ وَالبادِي
6. 6و سیرکننده‌ی قوم، آنگاه که باد سرد سخت و غبارآلود با سرما بوزد.•والمشْبِعُ القومِ إنْ هَبَّتْ مُصرْصرَةٌ ⁎ نَكْباءُ مُغْبَرّةٌ هَبَّتْ بصُرّادِ