دَعَوْتُمْ عامِراً فَنَبَذْتُمُوهُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عامر را خواندید و او را رها کردید، و معاویة بن عمرو را نخواندید.•دَعَوْتُمْ عامِراً فَنَبَذْتُمُوهُ ⁎ ولمْ تدعوا معاويةَ بنَ عمرِ
2. 2اگر او را می‌خواندی، شتابان نزد تو می‌دوید یا می‌آمد و می‌تاخت.•ولَوْ نادَيْتَهُ لأتاكَ يَسعَى ⁎ حثيثَ الرَّكضِ اوْ لاتاكَ يجري
3. 3سرفراز، آنگاه که نیزه‌ها درهم می‌پیچند، و کینه‌اش را در هر کینه‌ای می‌ستاند.•مُدِلاًّ حينَ تَشْتَجِرُ العَوالي ⁎ ويدركُ وترهُ في كلِّ وترِ
4. 4چون با مرگ روبه‌رو شود، باک ندارد که در آسانی بر او آمده یا در دشواری.•اذا لاقى المنايا لا يبالي ⁎ افي يسرٍ اتاهُ امْ بعسرِ
5. 5چون شیری که دو دست خود را گسترده، دلیر سینه، شیر بزرگ پرهیبت.•كمِثْلِ اللّيْثِ مُفترِشٍ يَدَيْهِ ⁎ جريءِ الصَّدرِ رئبالٍ سبطرِ