1. ۱روز عیدست بده جام شرابوقت کارست ، چه داری؟ دریاب
2. ۲مغزم از بانگ دهل کوفته شدمرهمش نالۀ چنگست و رباب
3. ۳مدّتی شد که دهان بربستمهمچو غنچه زشراب و زکباب
4. ۴وقت آنست که همچون نرگسبر نداریم سر از مستی و خواب
5. ۵بار دیگر بزه اندوز شویمکه نمی آید ما را ز ثواب
6. ۶رفت آن دور که دوران فلکهرزه می داشت دلم را بعذاب
7. ۷این زمان گر بچخد با دل منبدو ساغر دهمش باز جواب
8. ۸زین سپس دست من و ساغر میپس ازین کام من و باده ناب
9. ۹هر کجا شربتی از می بینمبر سرش خیمه زنم همچو حباب
10. ۱۰بیک امشب همه اسباب جهانعکس مطلق شده است از هر باب
11. ۱۱آنکه دی آب نمی خورد نهانآشکارا خورد امروز شراب
12. ۱۲و آنکه دی معتکف مسجد بوددر خرابات فتادست خراب
13. ۱۳آبگینه که پیاله ست امروزدوش قندیل بد اندر محراب
14. ۱۴سرده بزم شرابست امروزآنکه دی بود امام اصحاب
15. ۱۵گیرو دار قدحست ای ساقیهان و هان! موسم شادی دریاب
16. ۱۶آن نشاطی گهر گلگون راکه فتادست ز تیری درتاب
17. ۱۷خیزو در عرصۀ میدان آرشتا بگردد که چنین است صواب
18. ۱۸پرده از دختر رز برداریدکه نمی زیبدش این سترو حجاب
19. ۱۹می که در روزه ز تو فایت شدبقضا باز خور اکنون بشتاب
20. ۲۰در ده آن جام می گلناریکش بود رنگ گل و بوی گلاب
21. ۲۱خاک در چشم غم انداز چو بادز آتشی ساخته از آب نقاب
22. ۲۲عقل با این همه نا حفظی عیشدر دهان آرد ازین آتش آب
23. ۲۳بادۀ همچو زر سرخ کزوبگریزد غم دل چون سیماب
24. ۲۴دست در هم زده کف بر سر اوهمچو مرجان زبر لعل مذاب
25. ۲۵از پیاله شده رخشنده چنانکآفتابی ز میان مهتاب
26. ۲۶طرب انگیز و لطیف و روشنچون رخ صاحب فرخنده جناب
27. ۲۷صاحب عالم عادل که ببردسخنش آب همه درّ خوشاب
28. ۲۸آنکه تا دولت بیدار بدستمثل او خواجه ندیدست بخواب
29. ۲۹نزد اوج شرفش چرخ نژندپیش فیض کرمش نیل سراب
30. ۳۰آنکه با هیبت او نخراشدنای حلقه بره را چنگ ذیاب
31. ۳۱ای شده مدحت تو ورد زبانوی شده منّت تو طوق رقاب
32. ۳۲مایۀ حلم تو در جان رقیبسرعت عزم تو در عهد شباب
33. ۳۳چشمۀ آب کرم را اومیددیده از چاه دولت تو زهاب
34. ۳۴صاحب ار زنده شود بر در توباشد او نیز یکی از اصحاب
35. ۳۵زیر دست تو کرم همچو عنانپای بوس تو فلک همچو رکاب
36. ۳۶پرتو رای تو دیدست از آنپشت بر مهر کند اصطرلاب
37. ۳۷همّت عالی تو دریاییستکه ندیدست سپهرش پایاب
38. ۳۸تیر چرخ ار نبود مادح توچرخ از خود کند او را پرتاب
39. ۳۹سرخ رویست حسودت زیراکبر رخ از خون جگر کرد خضاب
40. ۴۰زحل آن روز شود مقبل نامکش کنی هندوک خویش خطاب
41. ۴۱هر که چون پسته زبان بر تو گشادسرخ روی آید همچون عنّاب
42. ۴۲هر کجا سیم دهی وقت عطاباشدش بر سر انگشت حساب
43. ۴۳تویی آنکس که بهنگام سخابودت در سر انگشت سحاب
44. ۴۴احتشام تو و لله الحمدنیست محتاج بحصر القاب
45. ۴۵فخر دین ابن نظام الدّین بسبیش ازین شرط نباشد اطناب
46. ۴۶چه زند پهلو با دست تو بحرمی نترسد که سخایت بعتاب
47. ۴۷ناگهان خاک از او برگیردوانگهی ناید ازو آب بآب
48. ۴۸چون بدریای ثنای تو رسدکشتی و هم فتد در غرقاب
49. ۴۹سپری هم نشود مدحت توور بسازند دو صد باره کتاب
50. ۵۰تا که اسباب جهان ساخته استدر جهان ساخته بادت اسباب
51. ۵۱خیمۀ دولت و اقبال ترادر مسامیر ابد بسته طناب
52. ۵۲رای تو در همه اندیشه مصیبخصم تو در همه احوال مصاب
53. ۵۳عید فرخنده بشادی گذراندر جهان هر چه مرادست بیاب
54. ۵۴لبت اندر لب جام گلگوندستت اندر کمر زلف بتاب