در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
کمالالدین اسماعیل
کمالالدین اسماعیل
۵۶۸–۶۳۵ ق.اصفهان
کمالالدین اسماعیل فرزند جمالالدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیدهسرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمالالدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
جستجو در آثار کمالالدین اسماعیل
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۱۶۰ اثر
۱
شمارهٔ ۱
خیزُ دَر دٍه شراب گلگون را • شادیِ اندرون و بیرون را
۲
شمارهٔ ۲
ای روی تو آرزوی دلها • شادیّ غمت به روی دلها
۳
شمارهٔ ۳
تا که بر گرد سبزه لاله برست • در گمان میفتد که چون رخ تست
۴
شمارهٔ ۴
گل رَخت به باغ در فکندست • وز چهره نقاب بر فکندست
۵
شمارهٔ ۵
هر که را دل به اختیار خودست • آرزوهاش در کنار خودست
۶
شمارهٔ ۶
شاخ سرسبز و چمن دلشادست • عالم از عدل بهار آباد است
۷
شمارهٔ ۷
هر که اندر موسم گل همچو گل می خواره نیست • آنچنان پندار کوخود در جهان یکباره نیست
۸
شمارهٔ ۸
بس شگرفست کار و بار لبت • بس عزیزست روزگار لبت
۹
شمارهٔ ۹
کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درت • همچو زلف تو در افتم ببرت
۱۰
شمارهٔ ۱۰
ندانم غنچه را بلبل چه گفتهست • که بس خونین دل و چهره کشفتهست
۱۱
شمارهٔ ۱۱
دل غنچه را باز این غم گرفتست • که پشت بنفشه چرا خم گرفتست
۱۲
شمارهٔ ۱۲
با لب تو جان شکار زلف تست • با رخ تو کار کار زلف تست
۱۳
شمارهٔ ۱۳
تا دم باد صبا بگشا دست • گرهی از دل ما بگشا دست
۱۴
شمارهٔ ۱۴
آنچه عشق تو در جهان کردهست • بالله ار دور آسمان کردهست
۱۵
شمارهٔ ۱۵
هر که رخسارش آرزو کردست • گل بر بارش آرزو کردست
۱۶
شمارهٔ ۱۶
رخت از ماه و لبت از شکرست • آنت ازین وینت از آن خوبترست
۱۷
شمارهٔ ۱۷
امروز روی تو ز همه روز خوشترست • شیرین لب ز جان دل افروز خوشترست
۱۸
شمارهٔ ۱۸
دلم در آرزوی عشق روی جانانست • بعشق می نرسم این همه بلا زانست
۱۹
شمارهٔ ۱۹
آنکه سرم بر خط فرمان اوست • گوی دلم در خم چوگان اوست
۲۰
شمارهٔ ۲۰
بریز سایۀ زلف تو عقل گمراهست • غلام روی تو چون آفتاب پنجاهست
دربارهی کمالالدین اسماعیل
کمالالدین اسماعیل فرزند جمالالدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیدهسرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است.
دیوان کمالالدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
۱۶۰۴
شعر در دیوان
۱۶۰
غزلیات
۱۹۳
قصاید
۸۶۷
رباعیات