1. ۱آنکه سرم بر خط فرمان اوستگوی دلم در خم چوگان اوست
2. ۲دل به غمش دادم و جان هم دهمگر لب و دندان لب و دندان اوست
3. ۳حال دلم هر چه پریشانی استپرتو آن زلف پریشان اوست
4. ۴زهره و مه چونکه ببینی به همدان که زه و گوی گریبان اوست
5. ۵تشنه بمیرد چو دلم هر که اودر طلب چشمۀ حیوان اوست
6. ۶چشمۀ خورشید بدان آب رویقطره‌ای از چاه زنخدان اوست
7. ۷صبر چنان سخت کمان در غمشسست تر از عقدۀ پیمان اوست
8. ۸دل که چنان سینه همی کرد ویدیدمش او هم نه ز مردان اوست
9. ۹شاید اگر دل نه به فرمان ماستزانکه به هر حال که هست آن اوست