1. ۱بحکمتی که خدای جهان مقدّرکردملک مظفّردین رابحق مظفّرکرد
2. ۲زتاب خاطراعلی چراغ فضل افروختزنور دانش اوچشم جان منوّرکرد
3. ۳زخامۀ توکلیددرمعانی ساختزگرد موکب تو توتیای اغبرکرد
4. ۴چو داد رایت احسان بدست همّت توهمه ممالک دلها ترا مسخّرکرد
5. ۵محمدّبن مبارز،کریم دربا دلکه کان زدست سخای توخاک برسرکرد
6. ۶روایح نفس خلق روح پرور شاهمحیط گوی فلک را چوگوی مجمرکرد
7. ۷چه کیمیاست سخایت که هرکه نامش بردزبان اورا چون تیغ دردهان زرکرد؟
8. ۸نپرورید نظیر تو زیر دامن خویشسپهر،تاکه ز جیب وجود سربر کرد
9. ۹رموز غیب نمای ترا بوقت بیانعطارد ازپی تشحیذخاطرازبرکرد
10. ۱۰سریرملکت دارا مقام آن زیبدکه تاجداری بادانش سکندر کرد
11. ۱۱چنانکه جان خضر را بچشمۀ حیوانقضاترابمعانیّ خوب رهبر کرد
12. ۱۲به علم وفضل کسی کو برابری توجستچنان بودکه کسی سنک و زر برابرکرد
13. ۱۳ریاضتی که ملک درطریق فضل کشیدچوآفتابش مشهورهفت کشورکرد
14. ۱۴ببین که گشت مشار الیه بالاصبعقلم چودرطلب علم،جسم لاغرکرد
15. ۱۵حرام خواره وغمّاز را نداری دوستمکارم توازآن ترک جام وساغرکرد
16. ۱۶زبخشش توفروماند بحر با لب خشکچودرمقام سخاکلک توزبان ترکرد
17. ۱۷بخواب دیدشبی دست شاه رانرگسز بامداد که برخاست سیم و زر سرکرد
18. ۱۸نسیم خلق ترا خواستم که وصف کنمچوغنچه دردلم اندیشه را معطّرکرد
19. ۱۹به وصف تیغ توچون برگماشتم فکرتکمال حدّت او فکرتم مبتّرکرد
20. ۲۰بروزآنکه زپرخاش جنگ ونالۀ کوسبلا و فتنۀ خفته زخواب سر برکرد
21. ۲۱سپهرکحّال ازنوک رمح خون آلودبرای چشم کواکب شیاف احمرکرد
22. ۲۲زدستیاری پرّعقاب درپروازخدنگ مرغ دل آهنگ هردلاورکرد
23. ۲۳اگرچه مادرتیغست کوه،تیغ یلانبگاه زخم زتیری عقوق مادرکرد
24. ۲۴زبان طعن بجوشن دراز کرد سنانلب حسام تبسم زشکل مغفرکرد
25. ۲۵زکشتگان،رخ هامون همه محدّب شدچوکوه راسرگرز گران مقعّرکرد
26. ۲۶شعاع برق اجل کورکرد چشم حذرنوای کوس فزع گوش هوش را کرکرد
27. ۲۷بپای خویش بقاازدرفنادررفتبدست خویش روان روی سوی محشرکرد
28. ۲۸بزخم تیغ امیدازبقاطمع ببریدزبیم تیر تبرّا عرض ز جوهرکرد
29. ۲۹بهرکجا که زشمشیر رخنه یی افتاداجل زروزن آن رخنه ها سراندرکرد
30. ۳۰نکرد رستم دستان به تیغ،صدیک آنکه زور بازوی خسرو بزخم خنجرکرد
31. ۳۱بجزتوکیست زشاهان بروزعرض هنرکه کلک فتوی باتیغ ملک یاورکرد؟
32. ۳۲هنرنوازا ! شاها ! عنایت ازلینه ازگزاف تراپادشاه و داورکرد
33. ۳۳ایادی تو ز انعامهای گوناگونمراداهل معانی همه میّسرکرد
34. ۳۴یکی زجملۀ ایشان منم که حال مراازآنچه بودتمنّای من نکوترکرد
35. ۳۵بهرکجا که حکایت کنم که جود ملکچه مایه درحق من لطفهای بی مرکرد
36. ۳۶کسم نداردباور،چراکه آنکه بدیدبچشم خود نه همانا که نیز باورکرد
37. ۳۷زبحرهمّت تواغتراف می کردمبسان ابرکنارم ملاء گوهرکرد
38. ۳۸چو بحرهرچه بداد ازدل فراخم دادنه همچوکان مدنّق عطا محقّرکرد
39. ۳۹زبندگان وغلامان درسرای مراچودرگه ملکان مستقرّلشکرکرد
40. ۴۰برای مطبخم ازعود خام هیزم دادسوادن قش دواتم زمشک وعنبرکرد
41. ۴۱سپهرنیلی شرمنده گشت ورنگ آوردچو آستان سرای مرا مصوّرکرد
42. ۴۲بچشم همّت من بحرنیل گشت سرابکه شاه قدرمرارشک بحراخضرکرد
43. ۴۳نه خاص بامن تنهاست این شگرفیهاکه این چنین وازین به هزاردیگرکرد
44. ۴۴بساکه خلق بخواهندگفت درعالمازین که درحق من شاه بنده پرورکرد
45. ۴۵که مادحی راخسروندیده شکل ازدوربیک قصیده زانعام خودتوانگرکرد
46. ۴۶خدایگانا ! معذور دار داعی رابحق گزاری نعمت تقاعدی گرکرد
47. ۴۷که بنده ازهمه اسباب اعتمادتمامبرآن مکارم اخلاق لطف گسترکرد
48. ۴۸همین شرف زجهان بس بود دعاگوراکه مدح شاه جهان نقش روی دفترکرد
49. ۴۹برای عدّت اخلاف ومفخر اسلافخلوص خویش درین بارگه مقرّرکرد