1. ۱دلا بکوش که باقی عمر دریاییکه عمر باقی ازین عمر بر گذر یابی
2. ۲ز سوز سینه طلب آب روی، اگر طلبیکه همچو شمع ازآن سوز تاجِ سر یابی
3. ۳ز سر برون کن این حشوهای تو بر توگذر ز چنبر گردون دون مگر یابی
4. ۴به آب علم بپرورد رخت ایمان رانگاه کن که از آن چند بار و بر یابی
5. ۵به باغ امر خرام از مضیق عالم خلقکه هرچه آرزوی تست، ماحضر یابی
6. ۶ز درگه عظمت بر درست حلقهٔ چرخکه حلقه را همه جا خود برونِ در یابی
7. ۷حقیقت همه چیزی چنان که هست بدانکه تا مقام خود از جمله بر زبر یابی
8. ۸تو گر ز خویش برآیی و در جهان نگریاگرچه عرش مجیدست، مختصر یابی
9. ۹وگر تو گام چو پرگار با حساب آریمحیط دایرۀ چرخ بی سپر یابی
10. ۱۰ز غایت طلب تست ناز دنیی دونچو کم طلب کنی آنگاه بیشتر یابی
11. ۱۱ز هرچه جستن آن می‌کند ترا مشغولفراغت تو از آن بهترست اگر یابی
12. ۱۲کنون چو قانع گشتی کزین جهان فراخبه صد بلا چو خران جای خواب و خَور یابی
13. ۱۳عذاب جان گرامی مده به کمتر چیزکه این قدر را بی اینهمه خطر یابی
14. ۱۴به هرزه بانگ چه داری چو دردمند نه‌ای؟تو درد جوی که درمانش بر اثر یابی
15. ۱۵گهر درون صدف باشد و صدف در بحرتو روی بحر ندیدی کجا گهر یابی؟
16. ۱۶برآید از دل تو دود آتش طغیانچو لاله گر به مثل آب بر جگر یابی
17. ۱۷کشی ز سنگدلی همچو کوه سر به فلکز سنگ ریزه‌ا‌ی ار طرف بر کمر یابی
18. ۱۸چو شیر مادر خون پدرحلال کنیبه گاه کینه اگر دست بر پدر یابی
19. ۱۹اگرچه پشت خود اندر رکوع خم ندهیکه خویشتن را ترسی که بی خطر یابی
20. ۲۰ز حرص همچو ترازو ز چرخ سوی زمینمعلقی زنی ار یک قراضه زر یابی
21. ۲۱سری که می‌ننهی بر زمین ز بهر سجودبه آب دربری از بهر ماهی ار یابی
22. ۲۲چنان به عالم صورت دلت برآشفته‌ستکه گر به عالم معنی رسی، صور یابی
23. ۲۳طواف‌گاه تو بر گرد عالم صورستچو اینقدر طلبی لاشک این قدر یابی
24. ۲۴چو مطمح نظر تو جهان قدس شودوجود را همه خاشاک رهگذر یابی
25. ۲۵چنان مباش که گر راه حس فروگیرندتو خویشتن را یکباره کور وکر یابی
26. ۲۶به پای فکر سفر کن در آفرینش خویشبسا غنیمتها کاندرین سفر یابی
27. ۲۷ترا به ملک ابد تهنیت کنم روزیکه تو به مردی بر خویشتن ظفر یابی
28. ۲۸به ذوق تو سخن حق اگرچه تلخ بوَدفرو برش که ازآن لذت شکر یابی
29. ۲۹کشیده دار به دست ادب عنان نظرکه فتنۀ دل از آمد شد نظر یابی
30. ۳۰ز تیر شیطان زنهار، گوش دارد و چشمهلاک گردی ار آن تیر کارگر یابی
31. ۳۱نظر به هرچه نه از راه اعتبار کنیاگر به گُل نگری خار در بصر یابی
32. ۳۲تو بس عزیزی، خود را چنین ذلیل مکنکز این گزند کشی و از آن ضرر یابی
33. ۳۳ز بهر نان چو تنورت دل آتشین نکندز آب چشمهٔ حکمت گر آبخَور یابی
34. ۳۴تو مست غفلتی از حال خود ترا چه خبر؟به صبح مرگ از احوال خود خبر یابی
35. ۳۵کژی مکن چو کمان تات خیره پی نزنندچو تیر راست رَوی کن که بال و پر یابی
36. ۳۶به قفل، خواب در چشم و دل مکن در بندمگر گشایشی از نفحهٔ سحر یابی
37. ۳۷ز خود تهی شو و بار گران خلق بکشکه تا چو کشتی، دریا فرود یابی
38. ۳۸تو خود کجایی و بینایی تو کو تا توزپر پشه کتابی پر از عبر یابی
39. ۳۹ز جیب خلق کنی دست اعتراض جداچو دامن همه در قبضهٔ قدر یابی
40. ۴۰بساز با بد و نیک زمان که تا دو سه دوزنه نقش بینی ازین و نه زان اثر یابی
41. ۴۱مباش غره به ایام کامرانی و عیشکه تا تو چشم زنی کارها دگر یابی
42. ۴۲نظر بیفکن ازین اعتبار امروزینببین که فردا خود را چه معتبر یابی
43. ۴۳بس آبروی که فردا تو چشم خواهی داشتز آب دیده گر امروز رویِ تر یابی
44. ۴۴به ناگزیر قناعت کن و فضول مجویکه تا ازین همه بیهوده‌ها گذر یابی
45. ۴۵نظر به تاج کرامت کن و به حضرت قدسچو نرگس ار به مثل رنجی از سهر یابی
46. ۴۶گرت بلایی آید به روی خوش میباشکه گه بود بلا را بلا سپر یابی
47. ۴۷ندیده‌ای که چو رنج از عسل پدید آیدشفا به واسطهٔ زخم نیشتر یابی
48. ۴۸ز دین فروختن، آن مایه کرده‌ای حاصلکه تا قبولی ازین قوم عشوه‌گر یابی
49. ۴۹به هرزه بار خران می‌کشی، کرا نکندکه هرکجا که کرا دین بوده دو خر یابی
50. ۵۰ز عشق پایهٔ انسان به ترک جان گفته‌ستهرآنچه آنرا از جنس جانور یابی
51. ۵۱تو از دنائت همت، هزار حیله کنیکه خشم و شهوت ایشان به خویش دریابی
52. ۵۲مراد دنیی و دین هر دو ضد یکدگرندترا هوس که به همشان چگونه دریابی
53. ۵۳حصول لذت این، فوت لذت آنستیکی چو ترک کنی، ذوق آن دگر یابی
54. ۵۴به چشم علت تو هرچه هست معیوبستدرست و راست نگر تا همه هنر یابی
55. ۵۵برین صفت که تو گم کرده‌ای طریق نجاتز پیروی بزرگان راهبر یابی
56. ۵۶از این بزرگان امروز در زمانه یکیستکه مثل او نه همانا به بحر و بر یابی
57. ۵۷شهاب دین، عمر سهروردی، آن رهروکه از مسالک او دیو بر حذر یابی
58. ۵۸حشاشهٔ رمق ملتست دریابشکه این سعادت هرچند زودتر یابی
59. ۵۹امام و قدوهٔ اقطاب ثالث العمرینکه خاک پایش بر جبهت قمر یابی
60. ۶۰کجا فتوت او خوان تربیت فکندنوالۀ دهن ذره قرص خور یابی
61. ۶۱چو موج قلزم طبعش گهر براندازدبحار را تو مُشمُرتر از شَمَر یابی
62. ۶۲دُرر ز بحر که یابی شگفت نیست بیاببین حدیثش تا بحر در دُرر یابی
63. ۶۳به آبروی چنین خواجه‌ای توسل کنمگر رهایی از آتش سقر یابی
64. ۶۴مدد ز همت او خواه در ریاضت نفسچو جنگ دیو کنی یاری از عمر یابی
65. ۶۵در بهشت به روی دل تو باز کنندگر آستانهٔ عالیش مستقر یابی
66. ۶۶اگر تو بیخ ارادت فرو بری به درشز شاخ تربیتش گونه‌گون ثمر یابی
67. ۶۷محیط شد به تو آفات مهلک از چپ و راستبکوش کز کنف همتش مفر یابی
68. ۶۸بجز به واسطهٔ کشتی هدایت اوز موج لجهٔ آفات کی عبر یابی
69. ۶۹به چشم دانش در ذات او تأمل کنکه تا مَلَک را در صورت بشر یابی
70. ۷۰ز سِرّ لفظ نبوت در اندرون دلشبسا ذخایر حکمت که مُدَخر یابی
71. ۷۱علوم عالم غیب از تو اقتباس کنندز شعلهٔ نفسش گر تو یک شرر یابی
72. ۷۲ز خاک پایش تاجی بساز و بر سر نهکه تا ز خیل ملک گرد خود حشر یابی
73. ۷۳ز دامن کرمش برمدار دست طلبکه هرچه آرزوی تست سر به سر یابی
74. ۷۴کلاه او نه به اندازهٔ سر چو توییستتو جهد کن که به جای کُله کمر یابی
75. ۷۵چو این مساعدت از دولتت میسر نیستکه بر ملازمت خدمتش ظفر یابی
76. ۷۶ز نظم خویش دعایی بدان جناب فرستز الفت کرمش بهره‌ای مگر یابی
77. ۷۷سعادت ابدی بر سرت نثار کننداگر قبولی از آن صدر نامور یابی