秋暮 — پایانِ پاییز (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1برگ‌های بیدِ دروازهٔ شمالی، بی‌آنکه بدانم، پراکنده و ریزان شده‌اند.•北門楊柳葉，不覺已繽紛。
2. 2کنارِ آب که می‌روم، با دُرنایی رو به رو می‌شوم؛ به پیشوازِ راهبی، ناگاه پشت به ابر می‌کنم.•值鶴因臨水，迎僧忽背雲。
3. 3ریشِ سپید با هم بیرون می‌زند؛ دو جوی اشکِ زلال از هم جدا می‌شود.•白鬚相並出，清淚兩行分。
4. 4خاموش، صبح و شام را بیهوده می‌گذرانم؛ رنج‌سرودنم را چه کسی خوش دارد بشنود؟•默默空朝夕，苦吟誰喜聞。