雪晴晚望 — نگاهِ شامگاهی پس از برف (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1تکیه بر عصا، برفِ آفتاب‌خورده را می‌نگرم؛ ابرهای رود ده‌هزار لایه برهم‌اند.•倚杖望晴雪，溪雲幾萬重。
2. 2هیزم‌شکن به کلبهٔ سپید بازمی‌گردد؛ خورشیدِ سرد از قلهٔ بلند فرومی‌رود.•樵人歸白屋，寒日下危峯。
3. 3آتشِ بیابانی علفِ تپه را می‌سوزاند؛ دودی گسسته از کاجِ صخره برمی‌خیزد.•野火燒岡草，斷煙生石松。
4. 4از راهِ صومعهٔ کوهستان بازمی‌گردم و بانگِ ناقوسِ شامگاهی را می‌شنوم.•却回山寺路，聞打暮天鐘。