شهِدتُ بأني لم تَغَيّر مودّتي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گواهی دادم که دوستی‌ام دگرگون نشده و تا مرگ نسبت به شما خسیس‌ام.•شهِدتُ بأني لم تَغَيّر مودّتي ⁎ وأني بكم، حتى الممات، ضنينُ
2. 2و دلم به هوایی جز تو نرم نمی‌شود، هرچند بگویند: آری، نرم خواهد شد.•وأنّ فؤادي لا يلينُ إلى هوى ⁎ سواكِ، وإن قالوا: بلى، سيلينُ
3. 3روزهای جوانی رفت و پس از آن هیچ چیز از روزگار نرم نشد.•فَقَدْ بَانَ أَيَّام الصِّبَا ثُمَّ لَمْ يَكَدْ ⁎ مِنَ الدَّهْرِ، شَيْءٌ، بَعْدَهُنَّ، يَلينُ
4. 4چون از دو سنگلاخ بالا رفتند، دل‌ها و چشمان به وادی‌القری نگران شدند.•ولمّا علونَ اللابتينِ، تشوفت ⁎ قلوبٌ إلى وادي القُرى، وعيونُ
5. 5گویی اشک چشم، روزی که بثینه کوچ کرد، از چشمه‌ای جاری سیراب می‌شد.•كأنّ دموعَ العينِ، يومَ تحملتْ ⁎ بُثينةُ، يسقِيها الرِّشاشَ مَعِينُ
6. 6کجاوه‌هایی که نزدیکی‌شان برای عاشق جز بدبختی و رنج‌ها نیست.•ظعائِنُ، ما في قُرْبهنّ لذي هوًى ⁎ من الناس، إلا شقوةٌ وفنونُ
7. 7او را به غم سپردند و رهایش کردند، و در دلش از اندوه آنان ناله‌ای است.•وواكلنهُ والهمَّ، ثمّ تركنه ⁎ وفي القلبِ، من وجد بهنّ، حنين
8. 8رفتند در حالی که به دلم امانتی از بثینه سپردند: رازی در دل نهان.•ورُحنَ، وقد أودَعنَ قلبي أمانةً ⁎ لبثينةَ: سرٌّ في الفؤاد، كمينُ
9. 9چون راز بخشش که مردم نمی‌دانند در ژرفای زمین نهان و دفن است.•كسِرّ النّدى، لم يعلم الناسُ أنّه ⁎ ثَوَى في قَرَارِ الأرضِ وهو دَفين
10. 10چون راز از دو تن بگذرد، سزاوار است که پراکنده و فاش شود.•إذا جاوزَ الاثنينِ سرٌّ، فإنه ⁎ بنَثٍّ وإفشاءِ الحديثِ، قَمِين
11. 11هراس‌های جدایی موی سرم را سپید کرد و جانم را از جایش برکند.•تُشيِّبُ رَوعاتُ الفِراق مفَارقي ⁎ وأنشَزنَ نفسي فوقَ حيثُ تكون
12. 12وای افسوس اگر میان من و او حایل شود! و ای هنگام جانم، چگونه در تو می‌رسد!•فوا حسرَتا! إنْ حِيلَ بيني وبينها ⁎ ويا حينَ نفسي، كيف فيكِ تحينُ!
13. 13خود را می‌پوشانم، حال آنکه خواب ندارم، شاید در خواب دیداری باشد.•وإني لأستغشي، وما بيَ نَعسةٌ ⁎ لعلّ لِقاءً، في المنام، يكون
14. 14اگر این بریدن تو ادامه یابد، من در دو سوی آن گروگان خاک آلوده‌ام.•فإن دامَ هذا الصّرمُ منكِ، فإنني ⁎ لأغبرها، في الجانبينَ، رهينُ
15. 15می‌گویند: تو را چه شد، حال آنکه مال آباد است و پوستت پنهان و لاغر؟•يقولون: ما أبلاكَ، والمالُ عامرٌ ⁎ عليك، وضاحي الجلد منك كنِين
16. 16به آنان گفتم: مرا سرزنش مکنید و بنگرید که خواهان بازگشت و ناتوان چگونه است.•فقلت لهم: لا تَعذُلوني، وانظُروا ⁎ إلى النازِعِ المقصورِ كيف يكونُ