1. ۱ای اشهب شبرو تو از نوراز ظلمت جسم پیکرش دور
2. ۲از زرده مهر گرمروتروز خنگ سپهر تیزدو تر
3. ۳بر هر چه فکنده نور دیدهبا نور به هم به آن رسیده
4. ۴نی رنجکش زمین سم اونی دستخوش صبا دم او
5. ۵رانش ز نشان داغ سادهبا داغ تو در بهشت زاده
6. ۶خضرای فلک چراگه او رابر دیده روشنان ره او را
7. ۷آب از نم سلسبیل خوردهسبق از پر جبرئیل برده
8. ۸برتر بودش سپهر کن سماز نعل هلال و میخ انجم
9. ۹باریک و خمیده پیکر ماهگردد چو رکاب هر سر ماه
10. ۱۰باشد ز رکابیش خورد برپای تو به او درآورد سر
11. ۱۱ای پایه اول تو معراجنعلین تو فرق عرش را تاج
12. ۱۲عمری به هزار دیده افلاکگردید به گرد خطه خاک
13. ۱۳تا کی تو به دیده اش نهی پایسازی بر سر چو افسرش جای
14. ۱۴آن شب که به سیر آسمانیرفتی ز سرای ام هانی
15. ۱۵در پویه براق زیر رانتجبریل چو برق در عنانت
16. ۱۶برداشت قدم ز ریگ بطحاافراشت علم به سنگ اقصی
17. ۱۷بر خیل رسل امامیت داددر سیر سبل تمامیت داد
18. ۱۸این هفت بساط در نوشتیوز چار رباط درگذشتی
19. ۱۹در منزل مه مقام کردیکار وی ازان تمام کردی
20. ۲۰بهر قدمت تمام سر شدبر چرخ به سروری سمر شد
21. ۲۱کاتب ز تو حرف راستی جستاز هر چه نه راست لوح خود شست
22. ۲۲چون خامه نهاد بر خطت سراز مدح تو داد زیب دفتر
23. ۲۳زهره ز تو یافت مژده خاصشد چنگ ...ن ذوق رقاص
24. ۲۴می رفت رهت به گیسوی چنگمی ساخت به پایبوست آهنگ
25. ۲۵بود آینه صیقل خورشیدعکسی ز رخ تو داشت امید
26. ۲۶از روی تو لعمه ای بر آن تافترخشندگی این همه ازان یافت
27. ۲۷بهرام ز دست خنجر افکندزیر سم مرکبت سرافکند
28. ۲۸در چاوشی رهت کمر بستوز فخر کلاه گوشه بشکست
29. ۲۹بر خورده چو نقطه مشتری مشتکرده به تو رو، به مهر و مه پشت
30. ۳۰چو سایه فتاد در قفایتتا سرمه خرد زخاک پایت
31. ۳۱کیوان که بر این حصار عالیمشهور بود به کوتوالی
32. ۳۲با تو به خلاف پا نیفشردروی تو بدید و قلعه بسپرد
33. ۳۳از بام زحل عروج کردیجا بر فلک البروج کردی
34. ۳۴از اختر پر دوازه برجهمچون از در دوازده برج
35. ۳۵کردند مقدسان نثارتاز تحفه خویش شرمسارت
36. ۳۶از نقش جهانیان مقدسبستی نقشی به چرخ اطلس
37. ۳۷کرسی به زمین چو فرشت افتادزانجا سایه به عرشت افتاد
38. ۳۸بر عرش ز سایه ات رمیدیمحمل سوی وایه ات کشیدی
39. ۳۹از ششدره جهت بجستیوز تنگی روز و شب برستی
40. ۴۰ملکی دیدی در او مکان نیتمییز زمین و آسمان نی
41. ۴۱کردی ز عنایت پیاپیهفتاد هزار پرده را طی
42. ۴۲بی پرده جمال دوست دیدیوز پرده به پردگی رسیدی
43. ۴۳گشتی همه دیده پای تا فرقدر پرتو نور او شدی غرق
44. ۴۴کردی همه کاینات را گمچون قطره به موجخیز قلزم
45. ۴۵گوشت ز زبان بی زبانیبشنید کلام جاودانی
46. ۴۶ذرات حقیقت تو شد گوشگوشت ز جهات رست چون هوش
47. ۴۷دریافت به تیزهوشی ذوقاز تحت همان حدیث کز فوق
48. ۴۸هر نکته ازان شنیده پاکسرمایه صد هزار ادراک
49. ۴۹تورات کلیم ازان نداییانجیل مسیح ازان صدایی
50. ۵۰بر سقف زبرجدی که رفتیزان خوبتر آمدی که رفتی
51. ۵۱چون ز اوج سپهر آمدی بازمه رفتی و مهر آمدی باز
52. ۵۲شد عالم تیره از تو پر نورویرانه گیتی از تو معمور
53. ۵۳نور تو میان جان نشینادبی نور تو کس جهان مبیناد