1. ۱چون صبح ازل ز عشق دم زدعشق آتش شوق در قلم زد
2. ۲از لوح عدم قلم سرافراشتصد نقش بدیع پیکر انگاشت
3. ۳هستند افلاک زاده عشقارکان به زمین فتاده عشق
4. ۴بی عشق نشان ز نیک و بد نیستچیزی که ز عشق نیست خود نیست
5. ۵این سقف بلند لاجوردیروزان و شبان به گرد گردی
6. ۶نیلوفر بوستان عشق استگوی خم صولجان عشق است
7. ۷مغناطیسی که طبع سنگ استدر آهن سخت کرده چنگ است
8. ۸عشقیست فتاده آهن آهنگسر بر زده از درونه سنگ
9. ۹زان گیر قیاس دردمنداندر جذبه عشق دلپسندان
10. ۱۰بین سنگ که چون درین نشیمنبی سنگ شود ز شوق آهن
11. ۱۱هر چند که عشق دردناک استآسایش سینه های پاک است
12. ۱۲از محنت چرخ باژگون گردبی دولت عشق کی رهد مرد
13. ۱۳کس ز آدمیان چه دون چه عالیاز معنی عشق نیست خالی
14. ۱۴لیکن از دوست فرق تا دوستافزون باشد ز مغز تا پوست
15. ۱۵معشوق یکی زر است و سیم استبی سیم دلش چو زر دو نیم است
16. ۱۶معشوق یکی رز است و باغ استزینهاش به سینه مانده باغ است
17. ۱۷خوش آن که به مهر شاهدی جستزین دغدغه ها ضمیر خود شست
18. ۱۸دل بست به طرفه نازنینیدر مجلس انس خرده بینی
19. ۱۹دامن پاکی ز دست اغیارنی دامن چاک چون گل از خار
20. ۲۰خوشتر ز وی آنکه چون اسیریشد بسته پیر دیده پیری
21. ۲۱خجلت ده گل به تازه روییرشک سمن از سفید مویی
22. ۲۲آیینه روح ها جمالشمفتاح فتوح ها مقالش
23. ۲۳عشقت چو ازین دو جا بخواندمحمل به حقیقتت رساند
24. ۲۴صحرای وجود را گل است ایندریای مجاز را پل است این
25. ۲۵زین عشق کسی که بی نصیب استدر انجمن جهان غریب است
26. ۲۶غافل ز حریم محرمیتنشنیده نسیم آدمیت
27. ۲۷آرند که واعظی سخنوربر مجلس وعظ سایه گستر
28. ۲۸از دفتر عشق نکته می راندو افسانه عاشقان همی خواند
29. ۲۹خر گم شده ای بر او گذر کردوز گمشده خودش خبر کرد
30. ۳۰زد بانگ که کیست حاضر امروزکز عشق نبوده خاطر افروز
31. ۳۱نی محنت عشق دیده هرگزنه داغ بتان کشیده هرگز
32. ۳۲برخاست ز جای ساده مردیهرگز ز دلش نزاده دردی
33. ۳۳کان کس منم ای ستوده دهرکز عشق نبوده هرگزم بهر
34. ۳۴خر گم شده را بخواند کای یاراینک خر تو بیار افسار
35. ۳۵این را ز خری کزان دژم نیستجز گوش دراز هیچ کم نیست
36. ۳۶سرمایه محرمی ز عشق استبل ک آدمی آدمی ز عشق است
37. ۳۷هر کس که نه عاشق آدمی نیستشایسته بزم محرمی نیست
38. ۳۸جامی به کمند عشق شو بندبگسل ز همه به عشق پیوند
39. ۳۹جز عشق مگوی هیچ و مشنوحرفی که نه عشق ازان خمش شو