موجود
هفت اورنگ
آخرین قطره از دریای کلاسیک — هفت منظومه
۸۵۰-۸۹۸ ق.
«ای نام تو بهترین سرآغاز»
خواندن
در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
جامی
جامی
۸۱۷–۸۹۸ ق.خرجرد جام
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
کتابخانهی جامی
جستجو در آثار جامی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۷۱ اثر
۱
شمارهٔ ۱
یا من بدا جمالک فی کل ما بدا • بادا هزار جان مقدس تو را فدا
۲
شمارهٔ ۲
حرز جانهاست نام دلبر ما • ما اعزاسمه و ما اعلی
۳
شمارهٔ ۳
خلیلی لاحت لنا دور سلمی • نشان های سلمی شد از دور پیدا
۴
شمارهٔ ۴
هر چه اسباب جمال است رخ خوب تو را • همه بر وجه کمال است کما لا یخفی
۵
شمارهٔ ۵
چند سوی چمن آیم به هوایت چو صبا • یک ره ای سرو سهی قامت رعنا بنما
۶
شمارهٔ ۶
شرف کعبه بود کوی تو را • زاده الله تعالی شرفا
۷
شمارهٔ ۷
زد به رفتار خوش قدت ره ما • رفع الله قدره ابدا
۸
شمارهٔ ۸
گاه در دل ساز و گه در دیده جا • هر دو جای توست ای بدرالدجی
۹
شمارهٔ ۹
لب لعل تو کام اهل وفا • لعلیل الفراق فیه شفا
۱۰
شمارهٔ ۱۰
اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما • بریدن از تو نتوانیم قطعا
۱۱
شمارهٔ ۱۱
احن شوقا الی دیار لقیت فیها جمال سلمی • که می رساند ازان نواحی نوید لطفی به جانب ما
۱۲
شمارهٔ ۱۲
شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا • سبحان قدیر جعل اللیل لباسا
۱۳
شمارهٔ ۱۳
عمری ز رخت بودم با خاطر خوش جانا • ودعت و اودعت فی قلبی اشجانا
۱۴
شمارهٔ ۱۴
چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شبها • ز رشک آنکه بینم جام می را لب بر آن لبها
۱۵
شمارهٔ ۱۵
ریزم ز مژه کوکب بیماهرخت شبها • تاریک شبی دارم با این همه کوکبها
۱۶
شمارهٔ ۱۶
از خارخار عشق تو در سینه دارم خارها • هر دم شکفته بر رخم زان خارها گلزارها
۱۷
شمارهٔ ۱۷
تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها • که می بخشد صفای می فروغ خلوت دلها
۱۸
شمارهٔ ۱۸
نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها • که بوی دوست میآید ازآن فرسوده منزلها
۱۹
شمارهٔ ۱۹
هر شب افروخته از آتش دل مشعلهها • رود از کوی غمت سوی عدم قافلهها
۲۰
شمارهٔ ۲۰
تا بر ورق گل زدی از مشک رقمها • در وصف تو بشکست سر جمله قلمها
دربارهی جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
۲۰۷
شعر در دیوان
۷۱
غزلیات
۱۳۶
مثنویات